Bonifikaty przysługujące wieczystemu użytkownikowi od pierwszej opłaty i opłat rocznych

Właściwy organ (starosta, wójt lub prezydent miasta) może udzielić bonifikaty od pierwszej opłaty i opłat rocznych, na podstawie odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku, w którym określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że komentowana regulacja obejmuje możliwość udzielenia bonifikaty także, gdy zbywany jest lokal wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, co powoduje, że bonifikatę zastosować można przy sprzedaży pojedynczych lokali, niezależnie od tego, czy była ona stosowana przy sprzedaży innych lokali położonych w tej samej nieruchomości.
Trzeba również zauważyć, że przepis o bonifikacie umożliwia jej zastosowanie albo tylko do pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste, albo tylko do opłat rocznych z tytułu wieczystego użytkowania, albo w stosunku do tego samego gruntu i do pierwszej opłaty, i do opłat rocznych z tytułu wieczystego użytkowania tego gruntu.
Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego obniża się o 50 %, jeżeli nieruchomość gruntowa została wpisana do rejestru zabytków.
Wysokość pierwszej opłaty i opłat rocznych oraz udzielanych bonifikat i sposób zapłaty tych opłat ustala się w umowie.
Zgodnie z art. 73 ust. 6 u.g.n. właściwy organ wypowiada udzieloną bonifikatę, jeżeli osoba, której oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste, przed upływem 10 lat, licząc od dnia ustanowienia tego prawa, dokonała jego zbycia lub wykorzystała nieruchomość na cele inne niż uzasadniające udzielenie bonifikaty, a przy wypowiedzeniu stosuje się odpowiednio art. 78-81 u.g.n. Uprawnienie właściwego organu do żądania zwrotu bonifikaty zostało w orzecznictwie Sądu Najwyższego potwierdzone dodatkowo w ten sposób, że zmiana celu oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, będącego podstawą udzielenia bonifikaty w opłatach rocznych, jest według art. 73 ust. 6 u.g.n. wyłączną przesłanką wypowiedzenia bonifikaty, także wtedy, gdy nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste przed wejściem w życie komentowanej ustawy (por. wyrok SN z dnia 16 maja 2003 r., IV CKN 103/01, OSNC 2004, nr 7-8, poz. 122).
W art. 74 ust. 1 u.g.n. przewidziano obligatoryjną bonifikatę w wysokości 50% opłat rocznych udzielaną osobom fizycznym, których dochód miesięczny na jednego członka gospodarstwa domowego nie przekracza 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, za który opłata ma być wnoszona, ogłaszanego przez Prezesa GUS w Monitorze Polskim, na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.), ale tylko jeżeli nieruchomość jest przeznaczona lub wykorzystywana na cele mieszkaniowe.
Z kolei osoby, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, korzystają z bonifikaty w formie ulgi w opłatach z tytułu udziału w kosztach eksploatacji budynków. Wysokość ulgi powinna odpowiadać wysokości bonifikaty od opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, udzielonej spółdzielni mieszkaniowej, proporcjonalnie do powierzchni lokali zajmowanych przez osoby uprawnione do bonifikaty.
W przypadku zbiegu praw do bonifikat, stosuje się jedną bonifikatę korzystniejszą dla użytkownika.
Podstawa prawna: art. 73 ust.3-5, art. 74, art. 75 ustawy o gospodarce nieruchomościami

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *