Remont, a modernizacja w świetle ustawy o rachunkowości

Remont jest działaniem powodującym jedynie przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego do jego poprzedniego stanu. Są to przykładowo nakłady związane z wymianą stolarki okiennej lub drzwiowej, wymiana grzejników czy posadzek, malowanie pomieszczeń.
Istotą remontu są więc działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, w tym również polegające na wymianie zużytych składników technicznych następujące w toku eksploatacji środka trwałego i będące wynikiem tej eksploatacji. Poza wyjątkami dotyczącymi kosztownych remontów generalnych szerzej omówionych w Międzynarodowym Standardzie Rachunkowości nr 16 „Rzeczowe aktywa trwałe” (obowiązującym w Polsce w zakresie nieuregulowanym przez przepisy krajowe) nakłady na remont stanowią koszt okresu w którym zostały poniesione. Co do zasady nie zwiększają one wartości początkowej środków trwałych.
Ulepszenie polega natomiast na przebudowie (zmiana struktury wewnętrznej już istniejącego obiektu, zmiana warunków technicznych), rozbudowie (rozszerzenie składników majątkowych), rekonstrukcji (ponowna budowa obiektu w rozumieniu odtworzenia zużytych składników majątkowych), adaptacji (przerobienie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu), lub modernizacji (unowocześnienie środka trwałego)środka trwałego. Wyliczenie powyższych efektów stanowi katalog zamknięty w związku z czym tylko wydatki związane chociaż z jedną z tych prac, które w konsekwencji skutkują wymienionymi efektami, czyli przebudową, rozbudową rekonstrukcją adaptacją lub modernizacją środka trwałego, mogą zostać uznane za wydatki ulepszające ten środek.
Zgodnie z Art. 31. ust 1 wydatki o takim charakterze wpływać powinny na wartość początkową stanowiącą cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego, a ich rozliczenie w czasie powinno dokonać się w drodze odpisów amortyzacyjnych. Efektem prac modernizacyjnych jest  bowiem podwyższenie  wartości użytkowej składnika majątku rzeczowego mierzonej okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych przy pomocy ulepszonego środka trwałego, kosztami eksploatacji itp..
Rozróżnienie na remont i modernizację  nie ma zastosowania w przypadku, kiedy dotyczą środka trwałego nie przyjętego jeszcze do użytkowania. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 8 ustawy o rachunkowości  cena nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych obejmuje ogół kosztów poniesionych przez jednostkę w okresie budowy, montażu, przystosowania i ulepszenia do dnia bilansowego lub przyjęcia do użytkowania. Wszystkie nakłady ponoszone w tym okresie są klasyfikowane jako koszty związane z nabyciem.
W związku z powyższym wszystkie nakłady poniesione przed rozpoczęciem używania środka trwałego zwiększają jego wartość początkową

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *