Rola wieloletniej prognozy finansowej w realizacji obowiązków informacyjnych JST

Ustawa o finansach publicznych zawiera ustawowy wymóg jej zapewnienia. Art. 68 ustawy o finansach publicznych nakłada na organ wykonawczy jednostki sektora finansów publicznych sprawowanie kontroli zarządczej, której jedną z przesłanek jest: ust. 6 efektywności i skuteczności przepływu informacji. Najważniejszą częścią systemu informacji finansowej jest informacja dotycząca wysokości zobowiązań, gdyż ma to związek z przestrzeganiem tzw. progów ostrożnościowych w zakresie długu publicznego.

Jednostki samorządu terytorialnego mają obowiązek opracowania długoterminowego planu działalności. Plan taki jest ściśle związany ze strategią rozwoju jednostki w horyzoncie długoterminowym. Formalnie plan taki zgodnie z ustawą nazywany jest wieloletnią prognozą finansową. Prognoza powinna objąć okres danego roku budżetowego oraz najbliższych trzech lat następujących po tymże okresie. Zgodnie z ustawą wieloletnia prognoza finansowa powinna być realistyczna i określać dla każdego roku objętego prognozą co najmniej:

1) dochody bieżące oraz wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym na obsługę długu, gwarancje i poręczenia,
2) dochody majątkowe, w tym dochody ze sprzedaży majątku, oraz wydatki majątkowe budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
3) wynik budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
4 przeznaczenie nadwyżki albo sposób sfinansowania deficytu,
5) przychody i rozchody budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem długu zaciągniętego oraz planowanego do zaciągnięcia,
6) kwotę długu jednostki samorządu terytorialnego.

Wieloletnie planowanie finansowe oraz planowanie inwestycyjne w działalności jednostki samorządu terytorialnego niestety nie zawsze powiązane jest z planem inwestycyjnym jednostek centralnych. Niejednokrotnie plany w skali mikro JST nie przewidują możliwości związanych z planami instytucji rządowych. Po powzięciu informacji dodatkowych możliwościach stworzonych przez podjęcie inwestycji centralnych brakuje już środków na te potencjalne nowe inwestycje. Stworzenie efektywnego systemu wymiany informacji na poszczególnych szczeblach administracji mogłoby być rozwiązaniem optymalizującym wysokość długu publicznego zarówno instytucji samorządowych jak i budżetu centralnego.

Podstawa prawna:
Ustawa z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *