Influencerzy muszą rozliczyć podatek dochodowy

18.02.2021

Autor: Karolina Skarżyńska, Associate w ADN Podatki


Aktywność w mediach społecznościowych stała się w ostatnich latach źródłem zarobków coraz większej liczby podatników. Możliwości podejmowania działalności zarobkowej w Internecie są naprawdę szerokie: Twórcy otrzymują wynagrodzenie za reklamy wyświetlane przy publikowanych przez nich treściach (filmach, zdjęciach, tekstach). Producenci przekazują im swoje najnowsze produkty za promowanie ich za pośrednictwem swojej sieci kontaktów. W niektórych przypadkach twórcy internetowi mogą nawet otrzymywać wynagrodzenie za wykonanie konkretnych czynności na oczach Internautów, czy publikację określonych treści.

Blogerzy, youtuberzy i inni twórcy internetowi często zapominają, że osiągnięte w ten sposób dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na gruncie przepisów ustawy o PIT, a w konsekwencji trzeba je uwzględnić w deklaracji i zapłacić skarbówce należny podatek. Opodatkowaniu podlegają także przychody uzyskane od zagranicznych kontrahentów, o ile zostały osiągnięte na terytorium kraju. Szansą na zoptymalizowanie wysokości obciążeń podatkowych są koszty uzyskania przychodów, jednak fiskus nie zawsze jest w tej kwestii otwarty na potrzeby twórców związanych z przemysłem internetowym.

Najbardziej zaskakująca dla przedstawicieli tej grupy zawodowej jest zazwyczaj wiadomość, że obowiązek podatkowy powstaje w wyniku otrzymywania przez nich nieodpłatnych produktów od producentów. Zwolnieniu od opodatkowania podlega bowiem jedynie wartość nieodpłatnych świadczeń w związku z jego promocją lub reklamą jeżeli nie przekracza kwoty 200 zł, ponadto zwolnienia nie stosuje się, jeżeli świadczenie dokonywane jest na rzecz pracownika lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym. Sytuacja dotyczy przy tym wyłącznie świadczenia nieodpłatnego, tj. twórca nie powinien być zobowiązany do wykonywania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.

Ustalenie sposobu opodatkowania przychodów osiąganych przez twórców internetowych zależy przede wszystkim od obszaru działalności twórcy oraz od rodzaju umowy, którą jest związany ze swoimi zleceniodawcami. Szczegółowa analiza zapisów umowy pozwala na przyporządkowanie przychodu do odpowiedniego źródła i ustalenie sposobu jego opodatkowania.

Co do zasady, przychód twórcy internetowego może być uznany za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Warunkiem jest przy tym prowadzenie przez danego twórcę działalności gospodarczej oraz wykonywanie działalności zarobkowej prowadzonej we własnym imieniu w sposób zorganizowany i ciągły.

W przypadku twórców, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej, a współpracują ze swoimi zleceniobiorcami na podstawie umów zlecenia lub umów o dzieło (mogą to być również umowy zawarte ustnie lub na odległość), osiągany przychód należy zakwalifikować do przychody z działalności wykonywanej osobiście (np. publikacja określonych treści za wynagrodzeniem), przychody z najmu (np. wynajem banneru na swojej stronie internetowej), albo przychody z tzw. innych źródeł, o ile nie można jednoznacznie zakwalifikować przychodów do żadnego źródła.

Z kolei twórcy, którzy otrzymują wynagrodzenie od podmiotów zagranicznych, będą musieli zweryfikować swoje obowiązki podatkowe w kontekście prawa lokalnego oraz odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Może się bowiem okazać, że wynagrodzenie od podmiotu zagranicznego zostało pomniejszone o wartość podatku należnego w kraju, z którego jest dokonywana wypłata. Wtedy, na podstawie zapisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, taki co do zasady przychód nie powinien podlegać ponownemu opodatkowaniu w Polsce, jednak wymaga zadeklarowania w urzędzie skarbowym.

Problematyczna może okazać się także kwalifikacja przychodu do danego źródła w myśl przepisów podatkowych dwóch różnych państw. W praktyce zdarza się bowiem, że twórca internetowy otrzymuje dochód z innego kraju, gdzie jest on uznawany jako należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne (w większości umów o unikaniu podwójnego opodatkowania opodatkowane stawką 5%). Natomiast w Polsce ten sam przychód zostaje uznany za dochód uzyskany w ramach działalności gospodarczej. Takie sytuacje wymagają w każdym wypadku indywidualnego podejścia i szczegółowej analizy ekspertów w celu wyeliminowania ryzyka podwójnego opodat Załóżmy, że twórca internetowy otrzymuje dochód z innego kraju, gdzie dochód ten uznawany jest np. jako należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne. Natomiast w Polsce twórca internetowy może prowadzić działalność gospodarczą i dochód ten uznany może zostać jako dochód uzyskany w ramach tej działalności. Tego rodzaju przypadki muszą zostać dokładnie przeanalizowane celem zminimalizowania ryzyka podwójnego opodatkowania.

Ponadto, w przypadku twórców uzyskujących przychody od podmiotów zagranicznych należy zwrócić uwagę, że warunkiem zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wymaga spełnienia szeregu wymogów formalnych, a także dochowania należytej staranności.

Odpowiednia kwalifikacja przychodu do danego źródła jest kluczowa przy dokonywaniu obliczenia podatku z tytułu osiągniętego dochodu. I tak przychody z działalności wykonywanej osobiście opodatkowane są na tzw. zasadach ogólnych, czyli według skali podatkowej (17%/32%). Podatnik rozliczający się w ten sposób ma bardzo ograniczone możliwości pomniejszenia swojej podstawy opodatkowania o koszty uzyskania przychodu.

Przychody z najmu rozlicza się zaś według stawki ryczałtowej 8,5% / 12,5%, przy czym w przypadku zastosowania zryczałtowanej formy opodatkowania nie ma możliwości pomniejszenia przychodu o koszty jego uzyskania.

Wydaje się, że w przypadku większości twórców internetowych najkorzystniejszą formą opodatkowania będzie opodatkowanie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej – według skali podatkowej 17%/32% lub podatek liniowy wysokości 19%. Obie te formy opodatkowania dają podatnikowi możliwości opodatkowania przychodu pomniejszonego o wartość kosztów jego uzyskania.

Kłopotliwe jest w praktyce ustalenie, które z kosztów ponoszonych przez influencerów, mogą być uznane za koszty podatkowe. Organy podatkowe coraz częściej odmawiają twórcom zaliczenia do KUP niektórych wydatków i kwestionują ich rozliczenia podatkowe.

Ryzyko wystąpienia sytuacji spornych może ograniczyć posiadanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia do KUP konkretnego wydatku. Posiadanie własnej interpretacji chroni podatnika, który się do niej zastosuje. W ostatnim czasie zauważalna jest jednak liberalizacja stanowiska fiskusa, przykładowo w interpretacji dyrektora KIS z 8 stycznia 2021 r., nr 0115-KDIT3.4011.624.2020.1.PS) fiskus zezwolił na odliczenie wydatków na zakupione na potrzeby bloga odzież i obuwie.

Praktyka orzecznicza także pokazuje, że sądy administracyjne ze zrozumieniem podchodzą do zawodu twórcy internetowego, przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 listopada 2019 r., sygn. akt II FSK 3802/17, pozwolił na odliczenie blogerce modowej wydatków na zakup ubrań, biżuterii, kosmetyków, perfum oraz wykonywanie fotografii, filmów i innych treści multimedialnych. Wcześniej fiskus odmówił prawa blogerce do odliczenia tego rodzaju wydatków.


ADN Podatki oferuje rozwiązania prawno-podatkowe, które sprawdzają się w praktyce i pomagają efektywniej prowadzić biznes.
Zapraszamy! ✆ (22) 208 28 88 biuro@adn.pl www.adnpodatki.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *