Już wkrótce zmiany w certyfikatach rezydencji

Certyfikat rezydencji to dokument potwierdzający rezydencję podatkową zagranicznego kontrahenta. Posiadanie certyfikatu rezydencji przez płatnika podatku u źródła dokonującego wypłaty na rzecz zagranicznego kontrahenta m.in. odsetek, dywidend, należności licencyjnych, wynagrodzenia za usługi niematerialne, itp. umożliwia zastosowanie zwolnień z podatku u źródła lub obniżonych stawek tego podatku na podstawie umów międzynarodowych bądź bezpośrednio ustawy o pdop.

Ustawa o pdop w obecnym brzmieniu nie określa, w jakim terminie płatnik powinien uzyskać certyfikat rezydencji, jak długo zachowuje on swoją ważność, jak często płatnik powinien odnawiać (uaktualniać) certyfikat rezydencji. Ustawa o pdop stanowi jedynie, że płatnik aby zastosować niższą stawkę podatku u źródła lub nie pobierać podatku w ogóle powinien udokumentować miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Sytuacja jest prosta w przypadku certyfikatów rezydencji wydawanych przez zagraniczne władze skarbowe ze wskazaniem, w jakim okresie dany podmiot był rezydentem podatkowym ich kraju. Problem pojawia się, gdy certyfikat tego nie precyzuje i podana jest jedynie data jego wystawienia.

Wobec tego, na podstawie stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego wypracowana została pewna praktyka w tym zakresie. Początkowo władze skarbowe prezentowały dość liberalne stanowisko, zgodnie z którym certyfikat rezydencji wystarczyło odnawiać raz w roku, tj. certyfikat wystawiony w danym roku kalendarzowym był skuteczny wobec wszystkich płatności na rzecz zagranicznego kontrahenta dokonanych w tym roku kalendarzowym (niezależnie od tego, czy płatność miała miejsce przed, czy po dacie wystawienia certyfikatu). Później to stanowisko zostało jeszcze bardziej zliberalizowane – wystarczyło bowiem, by płatnik posiadał „stary” certyfikat rezydencji kontrahenta sprzed kilku lat oraz nowy, bardziej aktualny – wówczas oba certyfikaty potwierdzały rezydencję podatkową kontrahenta w okresie pomiędzy wystawieniem obu certyfikatów. W ostatnim czasie jednak podejście władz skarbowych w tej kwestii zaostrzyło się. Pojawiły się interpretacje indywidualne Ministra Finansów, w których wskazano, że do każdej wypłaty na rzecz zagranicznego kontrahenta należy pozyskiwać certyfikat rezydencji. Takie podejście w przypadku częstych, powtarzalnych wypłat na rzecz tego samego kontrahenta, zwłaszcza na niewielkie kwoty, może być bardzo kłopotliwe. Stanowisko to nie spotykało się z aprobatą sądów (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1563/12).

Ostatecznie postanowiono uregulować kwestię ważności certyfikatów rezydencji w planowanej nowelizacji przepisów ustawy o pdop. Zgodnie z projektowanym brzmieniem przepisów, jeżeli certyfikat rezydencji podatkowej nie będzie zawierać okresu jego ważności, wówczas będzie się przyjmować, że jest on ważny przez okres 12 miesięcy od dnia jego wydania. Wynika z tego, że płatnik powinien zatem starać się uzyskać od kontrahenta certyfikat rezydencji jeszcze przed dokonaniem płatności – certyfikat jest bowiem ważny od dnia jego wydania. Jeżeli przed datą wydania certyfikatu płatnik wypłaci środki do zagranicznego kontrahenta a potem otrzyma od niego certyfikat rezydencji wystawiony z datą późniejszą, to taki certyfikat nie będzie „działać” w odniesieniu do tej wypłaty.

Zgodnie z planowanymi zmianami, jeżeli w ciągu 12 miesięcy od dnia wydania certyfikatu rezydencji zmieni się rezydencja podatkowa zagranicznego kontrahenta, wówczas zagraniczny kontrahent jest zobowiązany niezwłocznie przedstawić płatnikowi nowy certyfikat rezydencji. Jeżeli tego nie zrobi, odpowiedzialność za ewentualny niepobrany podatek u źródła ponosi zagraniczny kontrahent, a nie jak zazwyczaj płatnik. Wyjątkiem będzie tylko sytuacja, gdy z posiadanych przez płatnika dokumentów (typu faktura, umowa, itp.) wynikać będzie, że zmieniła się rezydencja podatkowa kontrahenta. Wówczas płatnik powinien pozyskać nowy certyfikat rezydencji od zagranicznego kontrahenta, a jeśli tego nie zrobi, odpowiedzialność za ewentualny niepobrany podatek u źródła – od dnia otrzymania dokumentów wskazujących na zmianę rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta – ponosi płatnik.

Nowe zasady określania terminu ważności certyfikatów rezydencji mają wejść w życie po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia nowelizacji. Certyfikaty rezydencji wydane przed wejściem w życie zmian, jeżeli nie zawierają okresu ważności, również będą ważne przez okres 12 miesięcy od daty ich wydania. Może zatem okazać się, że z chwilą wejścia w życie nowych uregulowań, stare certyfikaty rezydencji nie będą już ważne i konieczne będzie uzyskanie aktualnych certyfikatów od zagranicznych kontrahentów. Warto o tym pomyśleć już dzisiaj.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *