Koszty dyskonta nie są dla spółki kosztami finansowania dłużnego w świetle art. 15c ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Takie stanowisko zajął Dyrektor KIS w następującym stanie faktycznym. Podatnik prowadzący działalność w zakresie między innymi produkcji i sprzedaży autobusów oraz innych pojazdów silnikowych, z uwagi na fakt, iż niejednokrotnie transakcje dokonywane są na duże kwoty spółka oferuje sprzedaż tychże pojazdów na rzecz kontrahentów za wynagrodzeniem płatnym w ratach. W takim przypadku koszty wynagrodzenia spółki podatnika są powiększane o tzw. koszty finansowania co ma związek z późniejszym otrzymaniem przez spółkę środków. Spółka sprzedaje następnie taką wierzytelność z tytułu przysługującego jej wynagrodzenia Bankowi, zaś ten płaci wynagrodzenie na rzecz spółki pomniejszone o uzgodnione koszty finansowania (tzw. koszty dyskonta). Zapłata otrzymana przez spółkę odpowiada wynagrodzeniu jakie spółka otrzymałaby gdyby wynagrodzenie było rozliczane jednorazowo (bez rozłożenia na raty). Kontrahent zaś całą należną kwotę wpłaca bezpośrednio na rzecz Banku. W tym przypadku koszty naliczone przez spółkę nie są kosztami finansowania dłużnego. Interpretacja indywidualna z 19 kwietnia 2018 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.46.2018.1.JKT

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *