Koszty finansowania zewnętrznego – zasady ujęcia w sprawozdaniu finansowym, część 1

Koszty finansowania zewnętrznego mogą składać się z:

  • odsetek z tytułu kredytu bankowego w rachunku bieżącym oraz odsetek od krótko i długoterminowych pożyczek i kredytów,
  • amortyzacji dyskont lub premii związanych z pożyczkami i kredytami,
  • amortyzacji kosztów poniesionych w związku z uzyskaniem pożyczek i kredytów,
  • obciążeń finansowych z tytułu umów leasingu finansowego, ujmowanych zgodnie z MSR 17 Leasing,
  • różnic kursowych powstających w związku z pożyczkami i kredytami w walucie obcej w stopniu, w jakim są uznawane za korektę kosztów odsetek.

Koszty finansowania zewnętrznego, które można bezpośrednio przyporządkować nabyciu, budowie lub wytworzeniu kwalifikowanego składnika aktywów, aktywuje się jako część ceny nabycia lub kosztu wytworzenia tego składnika aktywów.

Inne koszty wynikające z finansowania zewnętrznego są ujmowane w wyniku finansowym. Przez kwalifikowany składnik aktywów rozumie się składnik aktywów, który wymaga znacznego okresu czasu niezbędnego do przygotowania go do zamierzonego Użytkowania lub sprzedaży.

Zgodnie z MSR 29 podstawą do aktywowania kosztów finansowych są tzw. nakłady inwestycyjne netto, czyli pozycje majątkowe będące w trakcie realizacji, które nie są finansowane poprzez wykorzystanie zobowiązań inwestycyjnych, lecz za pomocą innych źródeł finansowania zewnętrznego.

Kosztami finansowania, które można bezpośrednio przyporządkować, są koszty, których można byłoby uniknąć, gdyby nie zostały poniesione nakłady na kwalifikowany składnik aktywów.
Górną granicą dla aktywowania kosztów związanych z obsługą zadłużenia jest rzeczywista wartość poniesionych przez jednostkę kosztów finansowania zewnętrznego.

Koszty finansowania zewnętrznego, które zostało zaciągnięte bez ściśle określonego celu, a które zostało przeznaczone na sfinansowanie nabycia lub wytworzenia dostosowywanego składnika aktywów wpływają na wartość początkową tego składnika aktywów w kwocie ustalonej poprzez zastosowanie stopy kapitalizacji do nakładów poniesionych na ten składnik aktywów. Stopa kapitalizacji stanowi średnią ważoną stopę wszystkich kosztów finansowania zewnętrznego dotyczących pożyczek i kredytów, stanowiących zobowiązania jednostki w danym okresie, innych niż kredyty zaciągnięte z konkretnym zamiarem pozyskania określonego dostosowywanego składnika aktywów.

W następnej części wskazane zostaną zasady aktywowania kosztów związanych z wytworzeniem lub nabyciem aktywów trwałych.

zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *