Wycena należności wątpliwych

Wśród należności budżetowych, które powinny być szacowane (testowane) na utratę wartości należy wymienić następujące tytuły prawne:

  • należności z tytułu sprzedaży zbędnych materiałów, likwidowanych składników rzeczowych aktywów trwałych oraz usług (np. usługi lokalowe),
  • należności z tytułu fałszerstw, nadużyć, niedoborów i szkód,
  • należności od pracowników z wyłączeniem ZFŚS,
  • umowy najmu, dzierżawy itp.

Podstawową czynnością związaną z wyceną grupową należności jest klasyfikacja ogółu należności budżetowych na homogeniczne grupy w celu grupowej ewidencji i wyceny tychże należności. Następnie dla każdej z grup ustala się wielkość procentową odpisu aktualizującego tworzonego w ciężar kosztów.

W początkowym ujęciu wszystkie należności wycenia się w kwocie wymaganej zapłaty bez pomniejszania o odpisy aktualizujące. Kwota wymaganej zapłaty to najczęściej kwota wynikająca z umów lub wystawionych faktur lub rachunków. W przypadku jednostek budżetowych nie stosuje się rabatów lub opustów, które zwyczajowo pomniejszają kwotę wymaganej zapłaty. Natomiast w dalszej „fazie życia” należności kwotę wymaganej zapłaty należy pomniejszyć o odpisy aktualizujące ich wartość.

Najprostszym rozwiązaniem jest zastosowanie dwubiegunowej metody wyceny należności. Należności spłacane na bieżąco traktowane są jako należności bez utraty wartości natomiast należności rozumiane w myśl ustawy o rachunkowości jako wątpliwe traktowane są jako należności z pełną utratą wartości, dla których tworzy się odpisy aktualizujące w pełnej wartości. Większość jednostek budżetowych przyjmuje takie rozwiązanie jako obowiązujące, gdyż jest ono stosunkowo proste i bezproblemowe do wdrożenia. Sytuacja taka powoduje, że istotnie pomniejsza się wynik finansowy jednostki w związku z tworzeniem zawyżonych odpisów aktualizujących, gdyż niektóre z tych należności w przyszłości mogą zostać spłacone.

Podstawa prawna:
ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

Jedna myśl na temat “Wycena należności wątpliwych”

  1. Bardzo dziękuję. Chciałam się tylko jeszcze upewnić czy moje rozumowanie jest prawidłowe, że z punktu widzenia podatku dochodowego (art. 15 ust. 4) też nie ma potrzeby comiesięcznej inwentaryzacji, nawet jeżeli przykładowe koperty są kosztem bezpośrednim.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *