Zasady ujęcia restrukturyzacji na gruncie cen transferowych

Takie ograniczenia lub zmiany powodujące inny niż dotychczas podział funkcji, aktywów i ryzyk pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w realizacji jednego procesu gospodarczego zwykle przekładają się na wysokość przyszłych zysków (ang. profit potential) oczekiwanych przez te podmioty.

Warunkiem zmian w strukturze realizowanych transakcji może być wówczas finansowa kompensata dla tych podmiotów, które pozbywają się aktywów lub ryzyk korzystnie przekładających się na ich zyskowność. Dla przykładu, producent podejmie decyzję o rozwiązaniu stałego długoterminowego kontraktu z odbiorcą, jeżeli otrzyma satysfakcjonującą dla niego kwotę za utracone w jego przekonaniu przyszłe przychody  i zyski.

Dla potrzeb ustalenia, czy kompensaty są konieczne oraz jaka powinna być ich wysokość szczególnie ważne jest rozważenie:

  • postanowień kontraktów regulujących zasady dotychczasowej współpracy, które mają podlegać zmianom (np. o ustalonych wielkościach zakupów),
  • innych realnych opcji dostępnych dla spółki, która ma podlegać restrukturyzacji (np. wykorzystaniu posiadanych zdolności dla celów produkcji bardziej zyskownych produktów lub rozwój współpracy z mniejszymi odbiorcami na lepszych warunkach handlowych i z wyższą marżą).

Brak bardziej korzystnych opcji na rynku lub współpraca na podstawie zamówień bez kontraktu przewidującego stałe wielkości zakupów może powodować, że kompensata nie będzie w ogóle konieczna do zmiany zasad współpracy.

Wartość kompensaty za ograniczenie funkcji, przejęcie aktywów lub zmiany w podziale ryzyka pomiędzy podmiotami powiązanymi nie powinna odbiegać od wartości, która zostałaby ustalona w porównywalnych sytuacjach na rynku (np. za rozwiązanie stałego kontraktu określającego długoterminowe wielkości zamówień, odstąpienie części rynku lub ograniczenie ryzyka cenowego poprzez wprowadzenie stałej marży dystrybutora na sprzedaży towarów nabywanych od producenta, jeżeli wysokość tej marży jest niższa od realizowanej dotychczas na rynku przy stałych cenach zakupu towarów).

Typowe restrukturyzacje, w których uczestniczą polskie spółki należące do grup podmiotów powiązanych polegają na ograniczeniu ich funkcji, aktywów i ryzyk, a w konsekwencji ich przyszłej zyskowności (np. w postaci marży na sprzedaży towarów nabywanych z grupy na potrzeby ich sprzedaży na rynku polskim).

Takie restrukturyzacje powodują, że dochody wykazywane przez polskie spółki i kwoty podatku od tych dochodów mogą być niższe niż dotychczas. W konsekwencji polskie organy podatkowe mogą podejrzewać, że dochody dotychczas uzyskiwane przez polskie spółki po restrukturyzacji są celowo zaniżane oraz:

  • uznać, że polskie spółki powinny otrzymać rekompensatę za przeniesienie funkcji, aktywów i ryzyk przekładających się na wysokość dotychczasowych i przyszłych zysków do innych podmiotów grupy,
  • kwestionować nowy sposób rozliczeń (po restrukturyzacji) w transakcjach pomiędzy spółkami polskimi a zagranicznymi podmiotami powiązanymi.

Znowelizowane ostatnio Wytyczne OECD zawierają wskazówki służące zbadaniu czy restrukturyzacja wymaga rekompensaty dla polskiego podmiotu i czy zyskowność po restrukturyzacji została ustalona na prawidłowym poziomie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *