Ubezpieczenia społeczne osób zatrudnionych na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia i osób z nimi współpracujących

Osoby wykonujące umowy zlecenia lub umowy agencyjne nie mają co narzekać na brak nudy w zakresie ZUS. Zasady opłacania składek na ubezpieczenia społeczne są bowiem w ich przypadku nad wyraz rozbudowane. Zanim zostaną one jednak przedstawione należy sprecyzować, kogo dotyczą regulacje omawiane w niniejszym opracowaniu.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 – zwana dalej u.s.u.s.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia (u.s.u.s. wszystkie te osoby nazywa „zleceniobiorcami”, w związku z czym będą oni tak oznaczeni także w niniejszym opracowaniu), oraz osobami z nimi współpracującymi.
Na uwagę zasługują umowy, które zleceniami co prawda nie są, ale pod względem ubezpieczeniowym są z nimi zrównane. Zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Oznacza to, że regulacja ta odnosi się do każdej umowy (niekoniecznie zawartej na piśmie), która spełnia następujące kryteria:

1) nie została uregulowana w prawie,

2) jej przedmiotem jest świadczenie usług.

Definicję osób współpracujących ze zleceniobiorcami znaleźć można w art. 8 ust. 11 u.s.u.s. Zgodnie z nim za osobę współpracującą ze zleceniobiorcami (podobnie jest w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność) uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy wykonywaniu umowy agencyjnej lub umowy zlecenia. Aby być uznanym za osobę współpracującą ze zleceniobiorcą należy spełnić następujące warunki:

1) pozostawać w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa określonego stopnia,

2) pozostawać ze zleceniobiorcą we wspólnym gospodarstwie domowym (zgodnie z definicją słownikową „zajmować się gospodarstwem domowym” znaczy „prowadzić dom”; termin „osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym” oznacza więc osoby razem zamieszkujące, czyli faktycznie przebywające „pod jednym dachem” z zamiarem wspólnego mieszkania, przy czym czasowa nieobecność któregoś z domowników nie musi oznaczać, iż nie pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym, nawet jeśli nieobecność trwa dłuższy czas),

3) współpracować ze zleceniobiorcą przy wykonywaniu umowy.

Warto podkreślić, iż w przypadku zleceniobiorców obowiązuje odmienna zasada, jak w przypadku pracowników – zleceniobiorca spełniający warunki do uznania go za osobę współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność jest zleceniobiorcą (pracownik spełniający te warunki jest uważany za osobę współpracującą).

Opracowanie na podstawie wymienionych aktów prawnych

Jedna myśl na temat “Ubezpieczenia społeczne osób zatrudnionych na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia i osób z nimi współpracujących”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *