Prawa i obowiązki stron przy umowach zawieranych na odległość

Przedmiotowa ustawa nakłada na przedsiębiorców organizujących swoją działalność w niniejszy sposób szereg dodatkowych obowiązków, w porównaniu do umów zawieranych w sposób tradycyjny. Konsumentom przyznane zostały natomiast dodatkowe uprawnienia.

W tym miejscu wskazać należy, iż za konsumenta uważa się osobę, która zawiera umowę z przedsiębiorcą w celu niezwiązanym bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą (art. 384 kc). Środkami porozumiewania się na odległość są m.in.: środki komunikacji telefonicznej (telefon, wizjofon, telefaks), środki komunikacji radiowej i telewizyjnej (radio, telewizja) oraz Internet, w tym poczta elektroniczna.

Podstawowym uprawnieniem konsumenta, który zawał umowę na odległość, jest możliwość odstąpienia od umowy (co ważne, bez podania przyczyn odstąpienia) poprzez złożenie stosownego oświadczenia, w terminie 10 dni od dnia wydania rzeczy, a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi – od dnia jej zawarcia, przy czym do zachowania w/w terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Następstwem odstąpienia od umowy jest okoliczność, iż umowa uważana jest za niezawartą, a konsument zwolniony jest ze wszelkich zobowiązań. Co do zasady, to co strony sobie wzajemnie świadczyły ulega zwrotowi w stanie niezmienionym. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni. W przypadku, gdy konsument dokonał przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Koszt zwrotu rzeczy przedsiębiorcy w razie odstąpienia od umowy obciąża konsumenta.

O fakcie możliwości odstąpienia od umowy (oraz o innych elementach wskazanych w art. 9 Ustawy)  w terminie dziesięciodniowym konsument powinien być poinformowany przez przedsiębiorcę najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy. W razie braku pisemnego potwierdzenia niniejszej informacji (najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia), termin, w którym konsument może odstąpić od umowy wydłuża się do 3 miesięcy i liczy się odpowiednio dla rzeczy – od dnia wydania, a dla usług – od dnia zawarcia umowy.  Jeżeli jednak, konsument po rozpoczęciu tego terminu otrzyma potwierdzenie o możliwości odstąpienia od umowy, termin ulega skróceniu do 10 dni (prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość nie przysługuje w wypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 3 Ustawy, np. w przypadku umów dotyczących nagrań audialnych i wizualnych oraz zapisanych na informatycznych nośnikach danych po usunięciu przez konsumenta ich oryginalnego opakowania).

W braku odmiennych postanowień pomiędzy stronami, przedsiębiorca powinien wykonać umowę zawartą na odległość najpóźniej w terminie 30 dni po złożeniu przez konsumenta oświadczenia woli o zawarciu umowy. Jeżeli przedsiębiorca nie jest w stanie spełnić świadczenia z tego powodu, iż przedmiot świadczenia nie jest dostępny, powinien niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni zawiadomić o tym fakcie konsumenta i zwrócić całą otrzymaną od niego kwotę pieniężną.

W art. 16 Ustawy wskazuje się,  iż przepisów o umowach zawieranych na odległość nie stosuje się m.in. do umów z wykorzystaniem automatów sprzedających i innych automatów umieszczonych w miejscach prowadzenia handlu, jak również rent, umów dotyczących nieruchomości (z wyjątkiem najmu) oraz tych zawartych z operatorami telekomunikacji przy wykorzystaniu publicznych automatów telefonicznych.

Warto zaznaczyć wreszcie, iż spełnienie świadczenia niezamówionego przez konsumenta następuje na ryzyko przedsiębiorcy i nie nakłada na konsumenta żadnych zobowiązań.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *