Wypłaty na rzecz pracowników jako koszty uzyskania przychodów – wyrok WSA w Gliwicach z 5 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 287/10

Stan faktyczny oraz stanowisko WSA
We wniosku o interpretację podatnik wskazał, że dokonuje na rzecz swoich pracowników wypłat z zysku. Kwoty przekazywane na wypłaty obejmują wartość brutto tych wypłat oraz wartość składek na ubezpieczenia społeczne w części obciążającej pracodawcę. Podatnik nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wypłaconych kwot brutto oraz składek na ubezpieczenia społeczne. W związku z powyższym zadał pytanie, czy może te kwoty zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. W ocenie podatnika dokonane przez niego wypłaty nie zostały wymienione jako wydatki niezaliczane do kosztów. Dokonanie wypłaty na rzecz pracowników motywuje ich do dalszej dobrej pracy mającej na celu osiągnięcie wysokich zysków w przyszłości. Nagrody mają także charakter wynagrodzenia za pracę i jako takie wiążą się z prowadzoną przez podatnika działalnością i uzyskiwanymi przychodami. Z tego też względu mogą one zostać zaliczone do kosztów podatkowych. Podobny skutek podatnik odnosi także do składek na ubezpieczenia społeczne.

Minister Finansów uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W ocenie organu wypłacone pracownikom wypłaty z zysku netto nie spełniają przesłanek do zaliczenia ich do kosztów. Stanowią one bowiem element podziału wypracowanego przez podatnika zysku netto. Nie mają więc charakteru kosztowego, gdyż ich źródłem jest zysk. Konsekwencją powyższego jest także brak możliwości zaliczenia do kosztów składek na ubezpieczenia społeczne obliczonych od dokonanych na rzecz pracowników wypłat z zysku.  Na rozprawie przed WSA w Gliwicach Minister Finansów powołał się dodatkowo na wyrok z dnia 10 lutego 2009 roku, sygn. akt I SA/Go 847/08, w którym WSA w Gorzowie Wielkopolskim uznał, że dywidenda wypłacona akcjonariuszowi nie stanowi kosztu uzyskania przychodu wypłacającej ją spółki. Pogląd ten można też zastosować w niniejszej sprawie.

WSA w Gliwicach uchylił interpretację Ministra. Sąd podzielił stanowisko zaprezentowane w powołanym przez organ wyroku, iż dywidenda wypłacona akcjonariuszowi nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Zdaniem WSA czym innym jest natomiast wypłata dywidendy, a czym innym wypłacenie przewidzianych w regulaminie wewnętrznym spółki świadczeń zatrudnionym w niej pracownikom, nawet jeżeli źródłem środków na realizację tej wypłaty będzie osiągnięty przez też spółkę zysk. Dalej Sąd wskazał, że zasadne jest wiązanie wypłacanych pracownikom świadczeń jako świadczeń ze stosunku pracy. Dla takiej kwalifikacji wypłat bez znaczenia pozostaje to czy są one dokonywane z zysku spółki po opodatkowaniu, czy też z innego źródła.

Teza
W prezentowanym wyroku WSA sformułował następujące tezy:
„1. Należne udziałowcom dywidendy z tytułu udziału w spółce kapitałowej są środkami przenoszonymi z majątku tejże spółki do majątku jej wspólnika, które to świadczenie stanowi realizację szczególnego zobowiązania wynikającego z relacji spółka kapitałowa – wspólnik. Z tych tez względów świadczenia takiego nie można traktować jako poniesionego w celu uzyskania przychodu przez osobę prawną.
2. Czym innym niż wypłata dywidendy wspólnikowi jest natomiast wypłacanie przewidzianych regulaminem wewnętrznym spółki świadczeń zatrudnionym w niej pracownikom, nawet jeżeli źródłem środków na realizację tejże wypłaty będzie osiągnięty przez spółkę w poprzednim roku zysk netto.”

Komentarz
W prezentowanym wyroku Sąd nie odpowiedział w sposób bezpośredni na pytanie, czy wypłacone na rzecz pracowników spółki wypłaty z zysku z lat ubiegłych stanowią koszty uzyskania przychodu pracodawcy. Uchylił bowiem interpretację Ministra ze względów procesowych uznając, iż organ nie odpowiedział w sposób wyczerpujący na pytanie podatnika oraz należycie nie uzasadnił swojego stanowiska.

Tym nie mniej zaprezentowana przez Sąd argumentacja dostarcza jasnych wskazówek, jak należy traktować dokonane przez podatnika wypłaty z zysku na rzecz pracowników. WSA wyraźnie wskazał bowiem, iż wypłaty takie należy traktować jako świadczenia ze stosunku pracy i to niezależnie od tego jakie jest źródło przeznaczonych na nie środków.

Konsekwencję powyższego stanowiska Sądu jest konieczność uznania, iż świadczenia takie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych. Zarówno w interpretacjach organów skarbowych jak i w orzecznictwie sądowym akceptowany jest bowiem pogląd, iż wynagrodzenia na rzecz pracowników (wynagrodzenie zasadnicze, nagrody, premie, diety) stanowią koszty uzyskania przychodów. Tak uznał np. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 29 stycznia 2010 roku, nr IPPB5/423-728/09-2/AS. Podobnym tonie wypowiedział się też m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 czerwca 2006 roku, sygn. akt III SA/Wa 12/05.

\"\"

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *