W interpretacji organ musi odnieść się do powołanych przez podatnika wyroków sądowych – wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 797/12

Stan faktyczny oraz stanowisko WSA
Podatnik zwrócił się o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie odwołał się do jednego z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, który potwierdzał prawidłowość argumentacji podatnika.

Minister Finansów uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Odnosząc się do powołanego przez niego wyroku NSA wskazał, że wobec stanowiska organu do co meritum sprawy wyrok ten nie mógł wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie opisanego przez podatnika zagadnienia.

WSA w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd zauważył, że stosownie do art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne). Zdaniem Sądu wydając interpretacje organ obowiązany jest uzasadnić ocenę stanowiska wyrażonego we wniosku, co oznacza, że nawet lakoniczne przywołanie przez wnioskodawcę na potwierdzenie swojego poglądu, orzecznictwa sądu, nakłada na organ obowiązek oceny twierdzeń sądu wyrażonych w uzasadnieniu powołanego wyroku, gdyż w takim wypadku wywód sądowy staje się wywodem samego wnioskodawcy. W rozpatrywanej sprawie podatnik powoływał się na określone orzeczenie NSA, do którego Minister Finansów wydając interpretację w ogóle się nie odniósł, pomimo tego, że miał taki obowiązek.

Teza
Na podstawie uzasadnienia omawianego orzeczenia można sformułować następujące tezy:
„Wydając interpretacje organ obowiązany jest uzasadnić ocenę stanowiska wyrażonego we wniosku, co oznacza, że nawet lakoniczne przywołanie przez wnioskodawcę na potwierdzenie swojego poglądu, orzecznictwa sądu, nakłada na organ obowiązek oceny twierdzeń sądu wyrażonych w uzasadnieniu powołanego wyroku, gdyż w takim wypadku wywód sądowy staje się wywodem samego wnioskodawcy.”

Komentarz
Bardzo często zdarza się, że występując o wydanie interpretacji indywidualnej, czy też prowadząc spór z organem podatkowych w ramach postępowania podatkowego, podatnicy powołują się na korzystne dla nich wyroki sądów administracyjnych, upatrując w nich potwierdzenia prezentowanego przez siebie stanowiska. Z reguły organy podatkowe skrótowo odnoszą się do takich orzeczeń, kwitując je zdawkowym stanowiskiem, zgodnie z którym wyroki sądowe wydawane są w określonych stanach faktycznych, nie stanowią źródła prawa i wiążą jedynie w sprawie, w której zapadły.

Prezentowany wyrok WSA w Bydgoszczy potwierdza, że powyższa praktyka organów jest wadliwa. Szczególnie w ramach postępowania dotyczącego interpretacji prawa podatkowego powołanie się przez podatnika na stanowisko wyrażone w wyrokach sądowych obliguje organ interpretacyjny do odniesienia się do takiego wyroku. Jeżeli organ nie zgadza się z poglądem zawartym w orzeczeniu sądowym powinien wyjaśnić, z jakich względów prezentuje odmienne stanowisko lub w jakim zakresie rozpatrywana sprawa różni się od tej, którą analizował sąd.

\"\"

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *