Późniejszy wywóz towaru nie wyklucza skorzystania z 0% stawki VAT przy eksporcie – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1495/10

Stan faktyczny oraz stanowisko WSA
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej podatnik wskazał, że w 2007 roku dokonał sprzedaży maszyny produkcyjnej na rzecz spółki z siedzibą na terytorium Rosji. Strony umowy postanowiły następnie, że maszyna ta nie zostanie od razu wywieziona do Rosji, lecz będzie przez pewien okres czasu wykorzystywana przez podatnika na terytorium Polski. W związku z brakiem wywozu towaru poza terytorium UE podatnik na dokumentującej sprzedaż fakturze VAT rozliczył transakcję jako transakcję krajową i naliczył VAT zgodnie z 22% stawką podatku. Następnie w 2009 roku przedmiotowa maszyna została wywieziona z terytorium Polski do Rosji. Podatnik jest w posiadaniu dokumentu SAD potwierdzającego wywóz. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym podatnik zapytał, czy w związku z wywozem sprzedanej maszyny poza terytorium UE przysługuje mu prawo do skorygowania sposobu rozliczenia tej transakcji, tj. wykazanie jej jako eksportu towarów opodatkowanego 0% stawką VAT. Zdaniem podatnika przysługuje mu prawo do odpowiedniego skorygowania deklaracji VAT.

Minister Finansów uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Stwierdził, że wywóz maszyny poza terytorium kraju po kilku latach od sprzedaży nie może być uznany za eksport, gdyż nie był on bezpośrednią konsekwencją przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel, był natomiast efektem dyspozycji kontrahenta rosyjskiego przemieszczającego własny towar. Minister Finansów wskazał zatem, że w momencie sprzedaży w 2007 roku po stronie podatnika wystąpiła dostawa towaru na terytorium kraju. W 2009 roku natomiast, z chwilą wywozu maszyny do Rosji, u podatnika nie można rozpoznać eksportu towarów, gdyż wywóz nie nastąpił w wykonaniu przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel (co jest warunkiem niezbędnym do uznania wywozu towaru za eksport). Wywóz ten należy traktować jako przemieszczenie towaru w ramach przedsiębiorstwa kontrahenta z Rosji.

WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację. Wyjaśnił, że aby można było mówić o wystąpieniu eksportu bezpośredniego (bo o taki pytał podatnik) niezbędnym jest zaistnienie trzech elementów. Po pierwsze warunkiem koniecznym jest dokonanie dostawy towarów, po drugie musi nastąpić wywóz towarów poza terytorium UE, po trzecie natomiast wywóz taki powinien zostać dokonany przez sprzedającego lub przez inny podmiot działający na jego rzecz. W powyższym zakresie ustawodawca nie sformułował żadnych dodatkowych warunków, od których spełnienia uzależniona byłaby kwalifikacja danej transakcji jako eksportu towarów. Takim warunkiem nie jest zatem przyjęta przez organ przesłanka, że wywóz towarów powinien nastąpić bezpośrednio po jego dostawie. Podsumowując Sąd stwierdził, że podatnik dokonał dostawy towarów na rzecz kontrahenta rosyjskiego, jednakże wywóz towarów nastąpił w terminie późniejszym, co zostało udokumentowane odpowiednim dokumentem wywozu. W momencie otrzymania przez podatnika tego dokumentu można zatem mówić o wystąpieniu po jego stronie eksportu towarów.

Teza
Na podstawie uzasadnienia omawianego orzeczenia można sformułować następującą tezę:
„Dla wystąpienia eksportu towarów nie jest niezbędne to, aby wywóz towarów poza terytorium UE nastąpił bezpośrednio po dokonaniu ich dostawy.”

Komentarz
W prezentowanym wyroku WSA we Wrocławiu dokonał korzystnej z punktu widzenia podatników wykładni przepisów ustawy o VAT odnoszących się do pojęcia eksportu towarów. Uznał bowiem, że poza warunkami uznania danej transakcji za eksport towarów określonymi w art. 2 pkt 8 tej ustawy nie jest dopuszczalne formułowanie w tym zakresie żadnych dodatkowych warunków, w tym odnoszących się do okresu, w którym po dokonaniu dostawy powinien nastąpić faktyczny wywóz towaru poza terytorium UE.

Oprócz argumentacji wywiedzionej z literalnego brzmienia przepisów ustawy o VAT Sąd odwołał się także do wniosków wypływających z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Uznał, że z uwagi na obiektywny charakter pojęć definiujących czynności opodatkowane w ramach wspólnego systemu VAT, zakwalifikowanie danej transakcji jako eksportu towarów musi być dokonywane na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy terytorium kraju a terytorium państwa trzeciego. Wykładnia przepisów prawa krajowego dokonywana przez organy podatkowe nie może zatem prowadzić do naruszenia zasad wspólnego systemu VAT, poprzez wprowadzanie dodatkowych, niezobiektywizowanych warunków definiujących czynności podlegające opodatkowaniu.

W konsekwencji omawianego wyroku przy ocenie charakteru danej transakcji jako eksportu towarów należy przede wszystkim ustalić, czy transakcja ta spełnia wszystkie warunki określone w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT. Jeżeli są one spełnione to nawet jeżeli faktyczny wywóz towaru poza terytorium UE nastąpi z opóźnieniem w stosunku do momentu dokonania dostawy towarów, okoliczność ta nie powinna wpłynąć na charakter danej transakcji jako eksportu towarów. Oczywiście późniejszy wywóz będzie miał taki skutek, że dopiero z momentem otrzymania potwierdzenia wywozu podatnik będzie uprawniony do zastosowania do takiej czynności 0% stawki VAT.

\"\"

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *