Wycena inwestycji w nieruchomości zgodnie z MSR 40 i ustawą o rachunkowości – konsekwencje wyboru modelu wyceny

  • Istnieje niebezpieczeństwo zawyżania wyceny inwestycji niefinansowych, a tym samym podwyższania wyniku finansowego.
  • Ustawa nie przewiduje odpisów amortyzacyjnych wprost dla nieruchomości inwestycyjnych, tak jak MSR. Do wyboru są więc dwa rozwiązania: można zastosować postanowienia MSR 40 i amortyzować budynek w tzw. międzyczasie oraz dokonywać wyceny na koniec roku. Drugie rozwiązanie to wycena do wartości rynkowej na każdy moment sporządzania sprawozdania finansowego.
  • Wycena z wykorzystaniem usług rzeczoznawcy jest kosztowna.
  • Wycena do wartości rynkowej powoduje konieczność posiadania danych rynkowych na ten dzień. Nie zawsze jest to możliwe.
  • Na potrzeby rozliczeń podatkowych trzeba dokonywać odpisów amortyzacyjnych, a wzrosty i spadki wynikające z wyceny wartości godziwej nie są uznawane podatkowo. Trzeba prowadzić podwójną ewidencję.

Nie ma obowiązku wyboru modelu wartości godziwej. Można zakwalifikowane do inwestycji nieruchomości wyceniać w sposób przewidziany dla środków trwałych. Oznacza to, że na dzień bilansowy należy je wycenić według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne i o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
Odpisy amortyzacyjne są ustalane i dokonywane według zasad określonych dla środków trwałych, jednak w ewidencji księgowej odnoszone są w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych.

Nieruchomości zaliczone do inwestycji długoterminowych wykazywane są w aktywach bilansu w pozycji A.IV.1 „Inwestycje długoterminowe – nieruchomości”.

Jeśli zakup nieruchomości inwestycyjnej poprzedzi wpłata zaliczki pozostającej na koncie „Rozliczenie zakupu” lub „Pozostałe rozrachunki”, to na dzień bilansowy kwotę zaliczki na poczet przyszłej ceny zakupu należy również wykazać w aktywach trwałych bilansu w pozycji A.IV.1 „Inwestycje długoterminowe – nieruchomości”. Taki sposób postępowania wynika z zasady przewagi treści nad formą (art. 4 ust. 2 uor).

Z uwagi na to, że informacje zawarte w sprawozdaniu można wykazywać ze szczegółowością większą niż określona w załączniku nr 1 do ustawy (art. 50 ust. 1 uor), warto w pozycji A.IV.1 „Inwestycje długoterminowe – nieruchomości”, wprowadzić  dodatkową pozycję: zaliczki na inwestycje w nieruchomości.

Jedna myśl na temat “Wycena inwestycji w nieruchomości zgodnie z MSR 40 i ustawą o rachunkowości – konsekwencje wyboru modelu wyceny”

  1. Należałoby złożyć zażalenie na postanowienie komornika wskazując, iż nie może zająć kwoty VAT, z tego prostego powodu że nie jest to należność dłużnika lecz skarbu państwa. Należnością dla dłużnika jest kwota netto, a czynność komornicza nie powinna tego zmieniać.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *