1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.
Uwzględniając wskazaną regulację prawną należy stwierdzić, iż wartość składnika majątku (to czy przekracza ona 3.500 zł, czy jest niższa od tej kwoty) nie ma żadnego znaczenia przy klasyfikacji składnika majątku jako środka trwałego. W konsekwencji, środkiem trwałym jest nawet ta rzecz, która spełnia warunki zapisane w art. 16a ustawy o CIT, a której wartość jest niższa niż 3.500 zł. Jednocześnie wskazać należy, że w art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, prawodawca postanowił, iż podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku trwałego, o których mowa w art. 16a i 16b ustawy o CIT (czyli od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych), których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
W analizowanym przypadku zastosowanie znajdzie opisywana zasada. W konsekwencji, zakupiony laptop powinien zostać uznany za środek trwały, natomiast poniesiony wydatek będzie stanowił koszt uzyskania przychodów w miesiącu przyjęcia komputera do używania.




