Informacja o zaciągniętych zobowiązaniach w jednostkach sektora finansów publicznych ma kluczowe znaczenie dla szacowania płynności. Szacowanie płynności dla sektora budżetowego jest podstawą do ustalania krótko- i średniookresowej strategii działania jednostki. Zobowiązania są również ważne w przypadku szacowania wypłacalności jednak ten problem nie jest tak ważny w przypadku JSFP, gdyż jednostki te mają zawsze możliwość skorzystania z pomocy jednostek nadrzędnych lub organów założycielskich. W przypadku analizy zobowiązań bardzo ważna jest również informacja o wysokości udzielonych poręczeń i gwarancji. Instrumenty te są dosyć specyficzne, gdyż mają warunkowy charakter i nie są wykazywane bezpośrednio w bilansie. Zobowiązania te wykazywane są głównie w sprawozdawczości śródrocznej tworzonej na podstawie odrębnych przepisów, gdyż sprawozdanie finansowe jest w tym przypadku niewystarczające.
Wszelkie wydatki związane z obsługą zobowiązań ewidencjonuje się na koncie 751 — „Koszty finansowe”. Konto to służy do ewidencji różnych kosztów finansowych, wśród których należy wymienić odsetki od obligacji oraz odsetki od kredytów i pożyczek, a także odsetki za zwłokę w zapłacie zobowiązań. Niestety analizy efektywności pozyskania finansowania w przypadku omawianego sektora nie zawsze mają kluczowe znaczenie. Jednostka ma obowiązek wykonania zadania publicznego bez względu na koszty, tak więc porównywanie kosztów finansowania ze średnią rynkową ma jedynie charakter informacyjno – wizerunkowy. Jedynym zagrożeniem jest w tym przypadku jest próg wysokości zadłużenia jednostki.
Ustawa z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości
