Wycena nieruchomości inwestycyjnych w polskich i międzynarodowych standardach rachunkowości – początkowe ujęcie i zmiany wartości, część 1

W zakresie wyceny bilansowej możliwe jest przyjęcie jednej z dwóch metod. Art. 28 ust 1 pkt. 1a dopuszcza wycenę po początkowym ujęciu zgodnie z modelem wartości godziwej (ceny rynkowej) lub według zasad określonych dla środków trwałych. W MSR 40 wprowadzono bardzo zbliżone zasady wyceny – o czym będzie mowa w dalszych częściach opracowania.
Należy zaznaczyć, że wybraną metodę stosuje się wobec wszystkich nieruchomości inwestycyjnych należących do jednostki.
Wycena zgodnie z modelem wartości godziwej dokonywana jest w aktualnych na dzień bilansowy cenach rynkowych, bądź w inny sposób ustalonych wartościach godziwych (oznacza to, że wartość godziwa może być zarówno wyższa jak i niższa od ceny nabycia). Zysk lub strata, wynikające ze zmiany wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnej, wpływają na wynik jednostki w jakim wystąpiły. Podejście takie zostało wprowadzone dla sprawozdań finansowych rozpoczynających się po 1.01.2009r. Przed nowelizacją ustawy skutki wyceny ujmowano jak w przypadku innych inwestycji długoterminowych wycenianych wg wartości godziwej (Skutki przeszacowania inwestycji zaliczonych do aktywów trwałych, powodujące wzrost ich wartości do poziomu cen rynkowych odnoszone były na kapitał z aktualizacji wyceny.  W przypadku obniżenia wartości inwestycji uprzednio przeszacowanej, obniżkę odnoszono w pierwszej kolejności na kapitał z aktualizacji wyceny (do wysokości kwoty, którą uprzednio ujęto na ten kapitał) a następnie ujmowano ją jako koszty finansowe. Wzrost wartości inwestycji, której wartość uprzednio obniżono odnosząc obniżkę na koszty finansowe, ujmowano do wysokości tych kosztów jako przychody finansowe. W praktyce jednak, zgodnie z zasadą przewagi treści nad formą, skutki przeceny wartości nieruchomości inwestycyjnej, której stopień przewyższał wartość odniesioną na kapitał z aktualizacji wyceny odnoszono w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych. Obecnie wszelkie operacje związane z nieruchomościami zaliczonymi do inwestycji na podstawie zmienionego art. 32 ust. 1 pkt. 32 ustawy  zaliczane są do pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych, a nie do kosztów i przychodów finansowych, jak w przypadku pozostałych inwestycji.

zobacz również:

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *