Sytuacja ta powoduje u podatnika obowiązek dokonania korekty podatku należnego. Regulacje w zakresie VAT nie określają wprawdzie wprost zasad ujmowania korekt zwiększających kwotę podstawy opodatkowania czy podatku należnego, jednak w praktyce, w oparciu o przepisy określające moment powstania obowiązku podatkowego, przyjęło się, że jeżeli powodem korekty jest wystawienie faktury pierwotnej nieprawidłowo odzwierciedlającej stan faktyczny istniejący w momencie powstania obowiązku podatkowego, należy ją ująć w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z ogólną zasadą obowiązek podatkowy powstaje w VAT z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, a jeśli czynności te powinny być potwierdzone fakturą – z chwilą wystawienia faktury, nie później niż w 7 dniu od wydania towaru lub wykonania usługi. Przepisy te mają odpowiednie zastosowanie także przy imporcie usług.

Jeżeli jednak powodem korekty są okoliczności powstałe po dacie powstania obowiązku podatkowego, wynikający z niej wzrost wartości podstawy opodatkowania czy podatku należnego należy rozliczyć na bieżąco, tj. w deklaracji składanej za okres, w którym zaistniały wspomniane okoliczności. W rozważanym przypadku nie ma to jednak miejsca.

Pomijając istniejące w kontekście ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w imporcie usług zróżnicowanie stanowisk co do znaczenia faktury wystawianej przez zagranicznego kontrahenta oraz faktury wewnętrznej wystawianej przez polskiego usługobiorcę, przy założeniu, że kluczowe w przypadku importu usług jest jednak wystawienie faktury przez zagranicznego kontrahenta, nie jest jednoznaczne, w którym momencie powinien zostać rozpoznany obowiązek podatkowy w zakresie wspomnianej różnicy – czy w okresie, w którym została wystawiona przez kontrahenta pierwotna faktura a związany z nią podatek należny rozliczony (przed wykonaniem usługi), czy też w okresie, którym upływał 7 dzień od wykonania usługi (w przypadku usług rozliczanych na zasadach ogólnych).

Można wprawdzie argumentować, że skoro na część należności za dany okres rozliczeniowy zagraniczny kontrahent nie wystawił w terminie faktury, obowiązek podatkowy w tym zakresie powstał 7 dnia od wykonania usługi (końca umówionego okresu rozliczeniowego). Nie byłaby wówczas konieczne odnoszenie się do pierwotnej faktury w celu identyfikacji okresu, w którym ją rozliczono i zastosowanego do niej kursu waluty.

Należy jednak mieć na uwadze, iż poza niektórymi usługami, dla których w ustawie o VAT przewidziany został szczególny moment powstania obowiązku podatkowego jedynym przypadkiem, w którym obowiązek ten może powstawać częściowo jest zapłata zaliczki. Z taką jednak sytuacją w opisanym przypadku nie mamy do czynienia. Uzasadnione wydaje się więc podejście, iż obowiązek podatkowy od pełnej wartości importowanych usług, a więc także w części nieobjętej pierwotną fakturą zagranicznego kontrahenta, powstał w dacie jej wystawienia. W rezultacie, że korekta powinna zostać ujęta w deklaracji za okres, w którym rozliczono fakturę pierwotną.