W sytuacji niewykonania powyższych obowiązków, płatnik odpowiada za podatek niepobrany albo za podatek pobrany a niewpłacony. Co więcej, za wymienione obowiązki ponosi on odpowiedzialność całym swoim majątkiem.
Na podstawie obowiązujących przepisów podatnik nie ma wpływu na wybór określonego podmiotu jako płatnika, w związku z czym co do zasady wyłączona jest jego odpowiedzialność za nienależyte wypełnianie obowiązków przez płatników. Jeżeli jednak podatnik własnymi działaniami przyczynił się do niewykonania swoich obowiązków przez płatnika, a więc podatek nie został pobrany z winy podatnika, to on będzie ponosił odpowiedzialność podatkową za swoje zobowiązanie podatkowe. Chodzi tu chociażby o takie sytuacje, gdy podatnik złoży płatnikowi nieprawdziwe oświadczenie, od którego zależą określone obowiązki podatkowe.
Główny stosunek prawnopodatkowy w sytuacji odprowadzania podatku przez płatnika łączy organ podatkowy oraz podatnika, a więc obciążenie podatkowe powinno odnosić się do majątku podatnika, a nie płatnika. Ma to niebagatelne znaczenie, gdy płatnik nie pobrał podatku i zgodnie z decyzją organu podatkowego o jego odpowiedzialności będzie musiał swoją powinność wykonać.
Omawiana problematyka zyskała na aktualności, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 24 października 2011 r. (sygn. II FPS 7/10) wypowiedział się w tematyce wykupowania przez pracodawców dla swoich pracowników tzw. pakietów medycznych, rozstrzygając ostatecznie, że ich wartość w określonym zakresie stanowi dla pracowników przychód podlegający opodatkowaniu. Wobec powyższego, doniosłym problemem praktycznym okazać się może sposób odprowadzenia daniny na rzecz Skarbu Państwa w sytuacji, gdy podatek z tytułu zakupu takich pakietów medycznych nie był odprowadzany. Jeżeli pracodawca, będący w omawianej sytuacji płatnikiem zdecyduje się na odprowadzenie podatku we własnym zakresie, za zasadne wydaje się rozważenie możliwości późniejszego odzyskania tej wartości pieniężnej od pracownika, będącego podatnikiem. W takim wariancie rozważyć by można, czy podatnik na gruncie prawa cywilnego nie stał się bezpodstawnie wzbogaconym. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, zaktualizować się może roszczenie wynikające z art. 405 Kodeksu cywilnego, dotyczące zwrotu korzyści majątkowej od osoby bezpodstawnie wzbogaconej.
Niewłaściwe rozpoznanie przez płatnika zaistnienia lub też nie obowiązku podatkowego po stronie podatnika rodzi wiele następczych problemów natury praktycznej, związanych z ustaleniem podmiotu właściwego do zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa jak i faktycznych możliwości uzyskania od niego świadczenia.
Na podstawie obowiązujących przepisów podatnik nie ma wpływu na wybór określonego podmiotu jako płatnika, w związku z czym co do zasady wyłączona jest jego odpowiedzialność za nienależyte wypełnianie obowiązków przez płatników. Jeżeli jednak podatnik własnymi działaniami przyczynił się do niewykonania swoich obowiązków przez płatnika, a więc podatek nie został pobrany z winy podatnika, to on będzie ponosił odpowiedzialność podatkową za swoje zobowiązanie podatkowe. Chodzi tu chociażby o takie sytuacje, gdy podatnik złoży płatnikowi nieprawdziwe oświadczenie, od którego zależą określone obowiązki podatkowe.
Główny stosunek prawnopodatkowy w sytuacji odprowadzania podatku przez płatnika łączy organ podatkowy oraz podatnika, a więc obciążenie podatkowe powinno odnosić się do majątku podatnika, a nie płatnika. Ma to niebagatelne znaczenie, gdy płatnik nie pobrał podatku i zgodnie z decyzją organu podatkowego o jego odpowiedzialności będzie musiał swoją powinność wykonać.
Omawiana problematyka zyskała na aktualności, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 24 października 2011 r. (sygn. II FPS 7/10) wypowiedział się w tematyce wykupowania przez pracodawców dla swoich pracowników tzw. pakietów medycznych, rozstrzygając ostatecznie, że ich wartość w określonym zakresie stanowi dla pracowników przychód podlegający opodatkowaniu. Wobec powyższego, doniosłym problemem praktycznym okazać się może sposób odprowadzenia daniny na rzecz Skarbu Państwa w sytuacji, gdy podatek z tytułu zakupu takich pakietów medycznych nie był odprowadzany. Jeżeli pracodawca, będący w omawianej sytuacji płatnikiem zdecyduje się na odprowadzenie podatku we własnym zakresie, za zasadne wydaje się rozważenie możliwości późniejszego odzyskania tej wartości pieniężnej od pracownika, będącego podatnikiem. W takim wariancie rozważyć by można, czy podatnik na gruncie prawa cywilnego nie stał się bezpodstawnie wzbogaconym. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, zaktualizować się może roszczenie wynikające z art. 405 Kodeksu cywilnego, dotyczące zwrotu korzyści majątkowej od osoby bezpodstawnie wzbogaconej.
Niewłaściwe rozpoznanie przez płatnika zaistnienia lub też nie obowiązku podatkowego po stronie podatnika rodzi wiele następczych problemów natury praktycznej, związanych z ustaleniem podmiotu właściwego do zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa jak i faktycznych możliwości uzyskania od niego świadczenia.
Podstawa prawna:
- Art. 8, art. 30 ustawy Ordynacja podatkowa
