Podatnik wystąpił z wnioskiem o podatkową interpretację zdarzenia polegającego na przejęciu długów innej spółki, obejmujących kredyty wraz z odsetkami, otrzymując w ramach wynagrodzenia udziały w podmiocie trzecim posiadane przez tą spółkę. W ocenie podatnika odsetki od kredytów powinny w całości stanowić koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji oraz nie będzie miał tu zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczący uznania wydatków na nabycie udziałów za koszt uzyskania przychodów w momencie zbycia udziałów.

W wydanej interpretacji taki pogląd uznany został za nieprawidłowy. Organ podatkowy stwierdził, że podatnik nie wykazał w jaki sposób poniesienie wydatków na odsetki będzie wiązało się z uzyskaniem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. W jego ocenie brak jest intencji uzyskania przychodu w działaniu podatnika i w związku z tym należy rozdzielić konsekwencje podatkowe przejęcia długów i nabycia udziałów, gdyż przejęte zobowiązania nie stanowią kredytów na nabycie tych udziałów, od których to zobowiązań odsetki mogłyby zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. A zatem brak jest związku pomiędzy wydatkami w postaci odsetek a potencjalnym przychodem spółki z udziałów.

Spór pomiędzy organem a podatnikiem został rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny. W wyroku z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie o sygnaturze akt II FSK 313/10 skład orzekający przyznał rację Ministrowi Finansów i uznał, że należy rozdzielić konsekwencje dokonanej przez podatnika czynności przejęcia długów od nabycia przez niego własności udziałów w podmiocie trzecim, a przejęte przez podatnika zobowiązania wynikające z przejętych przez niego pożyczek/kredytów zaciągniętych pierwotnie przez inny podmiot, nie stanowią kredytów/pożyczek na nabycie przedmiotowych udziałów.

W ocenie Sądu, w kontekście przepisów prawa podatkowego, oba zdarzenia gospodarcze (przejęcia długów oraz nabycie udziałów w innym podmiocie niż strony umowy przejęcia długów) stanowią dwa odrębne podatkowe stany faktyczne, mimo że w wymiarze ekonomicznym miałoby to podobne skutki do zaciągnięcia kredytów/pożyczek na nabycie udziałów. Jednakże zdaniem Sądu, podobieństwa tego nie można przenosić na grunt przepisów podatkowych i w związku z tym konsekwencje obu zdarzeń należy rozpatrywać oddzielnie dla każdego podmiotu biorącego w nich udział, gdyż każdy z nich jest odrębnym podatnikiem.