Akt notarialny musi stanowić protokół. Uchwały wspólników zgodnie z art. 227 § 2 również mogą być powzięte bez odbycia zgromadzenia wspólników, jednakże również w tym wypadku powinny być umieszczone w protokole sporządzonym przez notariusza.
W wypadku protokołowania uchwały zgromadzenia wspólników, do sporządzonego protokołu należy dodatkowo dołączyć listę obecności z podpisami uczestników zgromadzenia wspólników, jednakże nie ma potrzeby, aby lista taka miała formę notarialną. Lista sporządzana jest w formie pisemnej według zasad przyjętych w spółce. Obowiązek protokołowania nie dotyczy samego przebiegu walnego zgromadzenia, tylko podejmowanych uchwał jakkolwiek nie ma przeszkód, aby poza uchwałami protokół obejmował przebieg zgromadzenia. Protokół sporządzony przez notariusza odnosić należy do formy podejmowanej uchwały, natomiast pozostała część (protokół z przebiegu) może mieć zwykłą formę pisemną. W przypadku podejmowania uchwał poza zgromadzeniem wspólników nie ma możliwości protokołowania przebiegu obrad, oczywiste jest, że wymóg protokołu notarialnego dotyczy jedynie treści uchwał.
Prawidłowym protokołem jest taki, w którym są dwa akty: opis przebiegu walnego zgromadzenia i treść podjętych uchwał – mogą one być częścią protokołu. Z punktu widzenia spółki nie tylko istotny jest wynik głosowania. Ten będzie wynikał z treści uchwały i informacji o tym, jaka była struktura głosów za, przeciw i wstrzymujących się. Ważna są wnioski, propozycje które są odnotowywane w protokole. Istnieje możliwość podejmowania uchwał wówczas, gdy są one umieszczone w porządku obrad albo gdy cały kapitał zakładowy jest reprezentowany i nikt z obecnych nie sprzeciwi się podjęciu uchwały poza porządkiem. Ważne jest, aby w części opisowej przedstawiono przebieg posiedzenia. Dla spółki istotne jest odnotowanie żądania głosowania tajnego, sprzeciwu zgłoszonego do protokołu itp. Uchwała o zmianie umowy spółki, w myśl nowych regulacji, nie musi być podejmowana przez zgromadzenie wspólników, jednakże zawsze konieczne jest umieszczenie w protokole sporządzonym przez notariusza. Możliwe jest podjęcie takiej uchwały w drodze głosowania pisemnego oraz, jak się wydaje, kurendy. Wówczas obowiązuje również wymóg sporządzenia protokołu przez notariusza, natomiast przedmiotem takiego protokołu jest tylko uchwała wspólników. Podjęcie uchwały przez pełnomocnika w zastępstwie wspólnika wymaga zachowania formy aktu notarialnego przy udzielaniu pełnomocnictwa. Nie ma tu zastosowania art. 243 k.s.h., gdyż regulacja ta dotyczy wyłącznie czynności o charakterze organizacyjnym. Pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 243 i 412 k.s.h., zawiera umocowanie do uczestnictwa w organie spółki oraz wykonywania prawa głosu. Zdaniem cytowanego autora niezależnie więc od przyjętej koncepcji dotyczącej charakteru prawnego samej uchwały, jak też aktu głosowania, należy stwierdzić, że pełnomocnik nie dokonuje czynności prawnej, dla której ważności potrzebna jest forma aktu notarialnego. Forma ta jest bowiem wymagana dla uchwały, a uchwała nie jest wyrazem woli ani wspólnika, ani działającego w jego imieniu pełnomocnika. Jest wyrazem woli spółki, a pełnomocnictwo zaś daje jedynie możliwość udziału w organie, który tę wolę wyraża.
