Potwierdzenie dla celów podatkowych miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika certyfikatem rezydencji jest warunkiem zastosowania, wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, korzystniejszej dla podatnika stawki podatku lub, zgodnie z taką umową, niepobranie (niezapłacenie) podatku w ogóle. Certyfikat rezydencji służy bowiem przede wszystkim płatnikowi, umożliwiając mu ustalenie stawki, krajowej lub wynikającej z umowy, jaką powinien zastosować w stosunku do podmiotów zagranicznych. W konsekwencji, realizacja jakichkolwiek uprawnień przewidzianych odpowiednią umową o unikaniu podwójnego opodatkowania może nastąpić jedynie w oparciu o certyfikat rezydencji, ważny w dniu dokonania wypłaty.
Polskie przepisy podatkowe nie wyznaczają jednak ram czasowych wskazujących ogólny termin ważności certyfikatu w sytuacji, gdy nie został on zawarty przez wydający go organ podatkowy w treści samego dokumentu.
W związku z powyższym próbę wypełnienia istniejącej w ustawodawstwie luki podjęły organy podatkowe oraz sądy. W początkowym okresie stanowisko organów nie było w tej kwestii jednolite. Pojawiały się bowiem opinie, iż płatnik w każdym roku podatkowym powinien uzyskiwać od podatnika aktualny certyfikat rezydencji potwierdzający fakt posiadania siedziby lub miejsca zamieszkania w danym państwie (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z 26 lipca 2005 r., sygn. III SA/Wa 747/05).
W ostatnim czasie pojawiły się jednak liczne rozstrzygnięcia kwestionujące zasadność takiego stanowiska. W przeważającej aktualnie opinii organów podatkowych już sam charakter certyfikatu rezydencji wskazuje, iż w przypadku braku odmiennej wzmianki w jego treści, dokument zachowuje ważność tak długo, jak długo nie ulega zmianie stan faktyczny w nim potwierdzony. Takie stanowisko organów, wynika z faktu, iż certyfikat służy jedynie udokumentowaniu stanu faktycznego istniejącego na dzień jego wydania, ewentualnie występującego także w przeszłości, nie może natomiast dotyczyć stanów przyszłych, które dopiero mogą wystąpić. Pomimo złagodzenia swego stanowiska, organy podatkowe zastrzegają jednak, że liberalne traktowanie kwestii aktualności certyfikatów rezydencji powinno mieć zastosowanie tylko w przypadku relacji ze stałymi kontrahentami.
Przedstawiona wyżej nowa linia interpretacyjna została potwierdzona w wielu postanowieniach organów podatkowych (por. m.in. interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 10 grudnia 2009 r., sygn. IPPB4/415-648/09-2/JK2 oraz 25 listopada 2009 r., sygn. IPPB5/423-533/09-2/MB, a także interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 października 2008 r., sygn. IBPB3/423-590/08/PP).
