Planowana przez MF lepsza wydajność, przejrzystość, skuteczność w zakresie koordynacji realizowanych zadań i szybkość działania administracji podatkowej, pozostają po pierwszym tygodniu funkcjonowania nadal mrzonką.

Od dnia 1 kwietnia 2015 r. weszła w  życie nowelizacja ustawy o urzędach i izbach skarbowych polegająca na konsolidacji zadań pomocniczych wykonywanych przez odrębne jednostki organizacyjne na poziomie każdego województwa. W wyniku zmian zadania dyrektora generalnego oraz kierownika jednostki budżetowej pełni dyrektor Izby Skarbowej, natomiast pracodawcą osób zatrudnionych w tak rozumianym urzędzie jest Izba Skarbowa. Dyrektor Izby Skarbowej od ponad tygodnia odpowiada za wszystkie zadania zwane procesami pomocniczymi, realizowanymi dotychczas odrębnie przez izby i urzędy w zakresie obsługi finansowej i kadrowej, zarządzania majątkiem, remontami i inwestycjami, zamówień publicznych, obsługi informatycznej, audytu, kontroli zarządczej, zarządzania jakością, komunikacji oraz informacji prawnie chronionych, natomiast Naczelnicy Urzędów Skarbowych pozostają organami podatkowymi I instancji i organami egzekucyjnymi, a Dyrektorzy Izb Skarbowych jak dotychczas organami nadzoru i organami podatkowymi II instancji.

Planowane przez MF lepsze wykorzystanie istniejących zasobów kadrowych miało przełożyć się na jakość realizowanych zadań związanych z obsługą i wsparciem podatnika, poborem podatków oraz dyscypliny podatkowej, jednakże doprowadziło jedynie do sporów w zakresie kompetencji poszczególnych działów administracji podatkowej. Należy mieć nadzieję, iż podatnicy, jako klienci administracji w najbliższym czasie odczują obiecywaną poprawę pracy fiskusa w zakresie obsługi podatników i gospodarowania powierzonymi środkami publicznymi.