Zamieszczenie ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym ma charakter bezwzględnie obowiązujący i jego nie zamieszczenie może być podstawą stwierdzenia nieważności wszystkich uchwał danego walnego zgromadzenia. Podobna sytuacja ma miejsce także w przypadku ukazanie się ogłoszenia w terminie krótszym niż 3 tygodnie przed walnym zgromadzeniem. Statut spółki może również przewidywać dodatkową, obok wyżej opisanej, formę zawiadomienia akcjonariuszy o zwołaniu walnego zgromadzenia, w szczególności w innych czasopismach, radiu, telewizji regionalnej. Jako że, zasięg MSiG z natury rzeczy jest ograniczony do określonego kręgu czytelników, wskazane jest, aby spółka zamieściła przynajmniej jedno ogłoszenie o zwołaniu walnego zgromadzenia w dzienniku powszechnie czytanym, także wówczas gdy statut nie wskazuje dodatkowego pisma do ogłoszeń spółki lub podjęcia innych czynności umożliwiających jej akcjonariuszom zapoznanie się z tą istotną dla nich informacją.
Nader istotne znaczenie ma określenie w ogłoszeniu porządku obrad walnego zgromadzenia. Zgodnie bowiem z art. 404 § 1 k.s.h. w sprawach nieobjętych porządkiem obrad nie można powziąć uchwały, chyba że cały kapitał zakładowy jest reprezentowany na walnym zgromadzeniu, a nikt z obecnych nie zgłosił sprzeciwu dotyczącego powzięcia uchwały.
Należy mieć na uwadze, że warunki formalne określone w art. 402 § 3 k.s.h. mogą się okazać trudno wykonalne. Jest to natomiast bardzo istotne, ponieważ uchybienia formalne w zwołaniu walnego zgromadzenia mogą być podstawą do stwierdzenia nieważności wszystkich podjętych na nim uchwał. Wspomniany przepis wymaga bowiem, aby zwołanie nastąpiło za pomocą listów poleconych lub pocztą kurierską, wysłanymi co najmniej 2 tygodnie przed terminem walnego zgromadzenia. dzień wysłania listów uważa się za dzień ogłoszenia. Zakłada też, że wysłanie wszystkich listów poleconych następuje tego samego dnia. Jeżeli to założenie nie zostało spełnione, należałoby przyjąć, że dniem ogłoszenia jest dzień wysłania ostatniego listu poleconego, jeśli nie było możliwe wysłanie ich jednego dnia, a rozłożenie wysyłki w czasie wynikało z okoliczności, za które wysyłający nie ponosi odpowiedzialności. W przypadku wysłania listów w terminie pod adresami wskazanymi w księdze akcyjnej może się bowiem okazać, że niektóre z nich są nieaktualne. Akcjonariusz nie jest bowiem obowiązany do aktualizowania np. swojego adresu zapisanego w księdze akcyjnej. Akcjonariusz może także odmówić przyjęcia listu poleconego czy poczty kurierskiej. Przy czym zgodnie z wprowadzoną nowelizacją nastąpił powrót do teorii wysyłki. Ostatecznie bowiem pisemne potwierdzenie odbioru nie jest niezbędne dla wykazania prawidłowości zawiadomienia.
Nowelizacja kodeksu spółek handlowych wprowadziła także możliwość zawiadomienia akcjonariuszy spółki niepublicznej emitującej tylko i wyłącznie akcje imienne za pośrednictwem poczty elektronicznej. Ta forma zawiadomienia możliwa jest poprzez wyrażenie uprzedniej pisemnej zgody przez akcjonariusza wraz z podaniem przez niego adresu mailowego na który to będzie możliwe przesłanie powyższych zawiadomień. Krytyce poddane zostało ograniczenie przez ustawodawcę możliwych środków porozumiewania się drogą elektroniczną jedynie do wiadomości e-mail, zwłaszcza że pierwotny projekt zmian w K.s.h. zawierał sformułowanie „drogą elektroniczną” o znacznie szerszym znaczeniu pojęciowym [tak A. Kidyba, Kodeks spółek handlowych. Tom II. Komentarz do art. 301 – 633, Zakamycze 2004, s. 546].
Walne zgromadzenie akcjonariuszy jest ważne i skuteczne jedynie w sytuacji, kiedy zostało zwołane z uwzględnieniem i dochowaniem procedury formalnego jego zwołania. Ponadto jest ono ważne bez względu na liczbę reprezentowanych na nim akcji (art. 408 § 1 KSH). Prawo akcjonariusza do uczestniczenia w walnym zgromadzeniu spółki akcyjnej ma charakter bezwzględny. Akcjonariusz nie może być pozbawiony możliwości udziału w obradach walnego zgromadzenia i wyrażania tam swojego stanowiska. Gwarancją powyższego prawa jest powyżej opisana procedura zawiadamiania akcjonariuszy o zwołaniu walnego zgromadzenia, a także możliwość wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia (art. 422 § 2pkt 4 KSH). Powództwo takie może zostać wytoczone przez akcjonariusza, który nie był obecny na walnym zgromadzeniu, bez swojej winy, a wskutek nienależytego zawiadomienia.
Kodeks spółek handlowych przewiduje również możliwość nieformalnego zwołania walnego zgromadzenia, pod warunkiem jednak, że na zgromadzeniu będzie reprezentowany cały kapitał zakładowy, a także gdy żaden z obecnych akcjonariuszy nie podniesie sprzeciwu (art. 405 KSH). Przy łącznym spełnieniu powyżej przytoczonych przesłanek walne zgromadzenie może podejmować uchwały.
Analiza powyższych twierdzeń prowadzi do wniosku, że w sytuacji gdy termin dodatkowego ogłoszenia w MSiG nie został dotrzymany, zaś wyłączona jest możliwość nieformalnego zwołania walnego zgromadzenia, a to wskutek braku reprezentacji całego kapitału zakładowego, walne zgromadzenie będzie zwołane w sposób wadliwy z naruszeniem prawa oraz postanowień statutu, co stanowić będzie podstawę dla akcjonariuszy, którzy nie wzięli udziału w walnym zgromadzeniu, do wytoczenia powództwa o uchylenie bądź też o stwierdzenie nieważności uchwały podjętej na tak zwołanym zgromadzeniu.
