1) imię (imiona) i nazwisko,
2) imiona rodziców,
3) datę urodzenia,
4) miejsce zamieszkania (adres do korespondencji),
5) wykształcenie,
6) przebieg dotychczasowego zatrudnienia.
Ponadto od pracowników można żądać następujących informacji:
1) inne danych osobowych pracownika, w tym imiona i nazwiska oraz dat urodzenia dzieci pracownika, jeżeli ich podanie jest konieczne ze względu na korzystanie przez pracownika ze szczególnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy,
2) numer PESEL pracownika nadanego przez Rządowe Centrum Informatyczne Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (RCI PESEL).
Inne dane mogą być gromadzone tylko jeśli obowiązek taki wynika z innych przepisów prawa. W tej kategorii przykładowo można wymienić dane z Krajowego Rejestru Karnego, w zakresie niezbędnym do zatrudnienia pracownika, co do którego przepisy ustawy ustanawiają wymóg niekaralności, korzystania z pełni praw publicznych itp.
Wobec powyższego powstaje pytanie czy inne niż wymienione wyżej dane osobowe pracowników mogą być gromadzone i przetwarzane przez pracodawców np. na podstawie zgody osoby, której dotyczą dane wyrażonej na podstawie art. 23 pkt 1) ustawy o ochronie danych osobowych. W odniesieniu do tego zagadnienia, na przestrzeni ostatnich kilku lat, ukształtowała się dość jednolita linia orzecznicza Generalnego Inspektora Danych Osobowych [GIODO] i sądów administracyjnych. Zgodnie z tym stanowiskiem pobranie przez pracodawcę zgody na gromadzenie i przetwarzanie innych niż wymienione w kodeksie pracy bądź przepisach szczególnych danych pracownika narusza jego prawa i swobodę wyrażania woli przez pracownika. Zdaniem GIODO i sądów administracyjnych w takim przypadku pomiędzy pracodawcą a pracownikiem nie istnieje równowaga co może prowadzić do powstania wątpliwości czy taka zgoda została wyrażona dobrowolnie. Ponadto uznanie, że zgoda pracownika legalizuje pobranie innych danych niż wskazane w art. 221 kodeksu pracy stanowiłoby obejście tego przepisu (tak np. NSA w orzeczeniu z 1 grudnia 2009 r. sygn. I OSK 249/09, WSA w Warszawie w orzeczeniu z 26 sierpnia 2010 r. sygn. II SA/Wa 923/10).
Wobec powyższego pozbawione podstaw prawnych jest gromadzenie przez pracodawców takich danych jak nazwisko rodowe matki pracownika czy dane biometryczne (pobierane np. w celu ewidencji czasu pracy lub kontroli dostępu do pomieszczeń pracodawcy). Orzecznictwo wyklucza również pobieranie generalnych informacji o przynależności związkowej pracownika (takich informacji można żądać jedynie w konkretnych przypadkach określonych wprost w prawie pracy).
Podstawa prawna:
Art. 221 Kodeksu pracy z 26 czerwca 1974 r. (tj. Dz. U. z 1998 r. nr 21 poz. 94 ze zm.)
