Wytyczne w zakresie ryzyka w badaniu sprawozdań biegłego rewidenta zostały zamieszczone w Krajowym Standardzie Rewizji Finansowej nr 1 „Ogólne zasady badania sprawozdań finansowych”. Jednakże bardziej miarodajnym źródłem wskazówek i zasad w odniesieniu do ryzyka w badaniu sprawozdań finansowych jest Międzynarodowy Standard Rewizji Finansowej 315 „Rozpoznanie i ocena ryzyka istotnego zniekształcenia dzięki poznaniu jednostki i jej otoczenia”, stosowany powszechnie w praktyce audytu finansowego.
Jednym z podstawowych celów biegłego rewidenta jest zidentyfikowanie oraz ocena istotnego zniekształcenia sprawozdań finansowych bez względu na to, czy zniekształcenie to jest wynikiem oszustwa czy błędu. Aby móc trafnie rozpoznać i ocenić ryzyko zniekształcenia, biegły rewident musi poznać zarówno badaną jednostkę wraz ze stosowanym w niej systemem kontroli wewnętrznej, jak też otoczenie badanego podmiotu. Warto wspomnieć, iż nierozpoznanie ryzyka zwłaszcza w zakresie kontynuacji działania przez jednostkę może skutkować dla biegłego rewidenta lub podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych przykrymi konsekwencjami, z zawieszeniem prawa do badania sprawozdań finansowych włącznie.
Przypomnijmy, że opinia biegłego rewidenta stanowi podstawę do podejmowania decyzji przez różne podmioty związane z badaną jednostką: banki, inwestorów, właścicieli, kontrahentów, itp. Dlatego niezwykle ważne jest, aby biegły rewident trafnie ocenił sytuację finansową i majątkową jednostki oraz zidentyfikował istotne zniekształcenia w jej sprawozdaniu finansowym, a także – ryzyka związane z działalnością badanego podmiotu.
