Również jednostki sektora finansów publicznych posiadają w swoich bilansach coraz więcej instrumentów finansowych. Dynamiczna sytuacja na rynkach finansowych powoduje, że w przypadku ich wyceny nie można skupiać się wyłącznie do tzw. ceny nabycia, gdyż często jest to kwota, która nie przedstawia realnej wartości tych aktywów. Dlatego bardzo ważna jest ich realna wycena. W przyszłości jednostki te będą miały obowiązek stosowania międzynarodowych standardów sektora publicznego również w zakresie wyceny i prezentacji instrumentów finansowych.

Międzynarodowy Standard Rachunkowości Sektora Publicznego 29 reguluje zagadnienia związane z wyceną instrumentów finansowych. MSRSP 29 przewiduje cztery kategorie aktywów finansowych :

• aktywa finansowe wyceniane poprzez stosowanie metody wartości godziwej poprzez wynik finansowy,
• inwestycje utrzymywane do upływu terminu zapadalności, które zostają w posiadaniu jednostki przez ustalony termin,
• pożyczki udzielone oraz inne należności własne (np. wynikające z umów sprzedaży zbędnych składników majątku,
• aktywa finansowe dostępne do sprzedaży to wszystkie aktywa finansowe nie zakwalifikowane do żadnej z wymienionych wcześniej grup.

Początkowa wycena instrumentów finansowych powinna być w wysokości kosztu (ceny nabycia), czyli wartości godziwej uiszczonej lub otrzymanej zapłaty z włączeniem wszystkich kosztów transakcji. W późniejszym terminie aktywa finansowe powinny być wyceniane według wartości godziwej bez potrącania ewentualnych kosztów przyszłych transakcji związanych ze zbyciem tych aktywów. Wyjątek stanowią aktywa finansowe o ustalonym terminie zapadalności, które wyceniane są według zamortyzowanego kosztu oraz aktywa bez ustalonego terminu zapadalności, które wyceniane są w wysokości kosztu. Przez cały okres wszystkie aktywa poddawane są weryfikacji w celu ustalenia utraty wartości. Analogiczne metody wyceny stosowane są również do zobowiązań finansowych oraz zabezpieczeń.

Wartość godziwa to najczęściej cena rynkowa pochodząca z aktywnego rynku. Jednak nie wszystkie specyficzne instrumenty finansowe jednostek sektora publicznego notowane są na aktywnym rynku. Po wprowadzeniu tej zasady wyceny będzie to znacząca trudność dla służb finansowych, gdyż każdy sposób nierynkowego ustalania wartości godziwej może zostać zakwestionowany przez instytucje nadzorcze i kontrolne.

Podstawa prawna:
Ustawa z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości

zobacz również:

• MSRSP 28 Instrumenty finansowe: Prezentacja
• Standaryzacja rachunkowości budżetowej