W praktyce księgowej ukształtowało się stanowisko, iż wszystkie koszty których bezpośrednie przyporządkowanie do konkretnych przychodów jest niemożliwe, powinny obciążać wynik finansowy roku, w którym dane nakłady zostały poniesione. Przykładem takich kosztów są kosztowne remonty i techniczne przeglądy (najczęściej dokonywane okresowo). Mimo braku bezpośredniego związku tego rodzaju kosztów z przychodami ich ujęcie każdorazowo w bieżącym okresie, może rażąco obniżać (deformować) wynik tego okresu. Ich związek z osiąganiem przychodów w przyszłych okresach wydaje się z kolei oczywisty i z tego względu naszym zdaniem należy nakłady te aktywować i dokonywać systematycznego odpisywania ich w ciężar kosztów, stosownie do upływu czasu lub wielkości świadczeń, co potwierdza Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 16 „Rzeczowe aktywa trwałe” (dalej MSR 16). Zgodnie z § 14 standardu generalne przeglądy przeprowadzanie w regularnych odstępach czasu, niezależnie od wymiany poszczególnych części składowych środka trwałego, które są warunkiem ciągłości funkcjonowania powinny być ujmowane w jego wartości bilansowej jako tzw. koszt zastąpienia. Przykładem takiej sytuacji mogą być lokomotywy, które po osiągnięciu określonego przebiegu przechodzą obowiązkowe naprawy rewizyjne (rodzaj okresowego przeglądu). Nakłady ponoszone w związku z realizacją znaczących okresowych remontów powinny być wykazane jako element majątku trwałego i podlegać amortyzacji przez okres przewidywany do przeprowadzenia kolejnego remontu.
Dla rozpoznania momentu zaliczenia danego kosztu do podatkowych kosztów uzyskania przychodu istotny jest moment jego poniesienia, określony w art. 15 ust. 4d i e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej ustawa o PDOP), zgodnie z którym za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, co do zasady, uważa się dzień, na który ujęto dany koszt jako koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) (…). Z literalnego brzmienia przepisów o PDOP wynika jednoznacznie, że moment w którym wydatek staje się kosztem uzyskania przychodów uzależniony jest od momentu ujęcia go w księgach zgodnie z zasadami rachunkowości. Przy czym nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek ujęcie wydatku w księgach, tylko jego „ujęcie jako kosztu” tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt z księgowego punktu widzenia, przy zachowaniu zasady ostrożności, zasady istotności oraz zasady współmierności przychodów i kosztów . A zatem remont czy przegląd generalny w aspekcie podatkowym będzie kosztem dopiero momencie, w którym zostanie ujęty jako koszt rachunkowy. Takie podejście potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 02.09.2009 (sygn. IPPB5/423-311/09-2/MB).
zobacz również:
