Zajmowano się miedzy innymi kwestią ujmowania przychodów, gdy ustalono zmienne wynagrodzenie za świadczone usługi, rozpoznawaniem przychodów i należności gdy istnieją przesłanki związane z utratą wartości tych należności oraz przychodami z licencji.
Poniżej szczegóły dotyczące ściągalności należności i ujmowania przychodów z licencji.

Rady zastanawiały się w jaki sposób w sprawozdaniu finansowym należy prezentować informacje o utracie wartości należności: czy jako zmniejszenie przychodów czy jako odrębna pozycję kosztów. Pod koniec 2012r uzgodniono iż jednostka powinna prezentować zarówno początkową jak i późniejszą utratę wartości należności handlowych jako koszt w odrębnej pozycji sprawozdania przychodów i kosztów oraz innych z całkowitych dochodów. Podejmując decyzje o prezentacji powinna kierować się istotnością wartości tej pozycji. Zaproponowano aby pozycja, w której koszt z tytułu utraty wartości będzie pokazany, powinna znajdować się poniżej marży brutto. Odrzucono tym samym propozycje pokazywania jej bezpośrednio pod przychodami, jak było w projekcie standardu z 2011 roku. Rady wyraźnie zaznaczyły iż prezentacja bezpośrednio w sprawozdaniu z przychodów i kosztów i innych całkowitych dochodów przyczyni się w większym stopniu do zrozumienia sytuacji jednostki niż tylko pokazanie tych danych w informacji dodatkowej.

W te sposób pokazywano by utratę wartości dotyczącą wszystkich umów z klientami, takie tych w które wbudowany jest one istotny element finansowania.
Ponadto Rady potwierdziły propozycje, że ściągalność należności nie może stanowić warunku dla ujęcia przychodów. Nie byłoby to, zgodne z proponowanym przez rady modelem opartym na koncepcji kontroli.

W zakresie licencji postanowiono z kolei iż istotne jest rozpoznanie jaka jest istota postanowień licencyjnych. Zwrócono, bowiem uwagę, że czasem licencja jest obietnicą przyznania prawa, które w pewnym momencie przechodzi na klienta, lub obietnicą udostępnienia własności intelektualnej, z której klient będzie czerpał korzyści przez określony czas. IASB i FASB mają zaproponować wskaźniki, które mogłyby pomóc w określeniu sposobu wykazywania licencji w zależności od jej charakteru i treści ekonomicznej umowy. Wskaźniki te pozwalałyby na ustalenie, kiedy licencja oznacza przejście prawa na klienta w określonym momencie, a kiedy oznacza udostępnienie własności intelektualnej na pewien okres.

Na tym etapie prac Rady oczekują jeszcze komentarzy. Nowy MSR 18 najprawdopodobniej będzie obowiązywał od 2015r.