Czynne rozliczenia międzyokresowe w bilansie – część długoterminowa

Ta zasada dotycz też rozliczeń międzyokresowych długoterminowych.

W rozliczeniach międzyokresowych długoterminowych kosztów wykazuje się tę część nakładów , którą zalicza się w koszty w okresie dłuższym niż 12 miesięcy. Pamiętać należy, że podziału na krótko- i długoterminowe rozliczenia międzyokresowe dokonuje się tylko na dzień bilansowy.

W przypadku określenia dnia bilansowego na 31 grudnia  2012 r. do długoterminowych rozliczeń międzyokresowych zalicza się tylko te, które przypadają do rozliczenia po 31 grudnia 2013 r., czyli w 2014 r. i latach następnych.

Do czynnych rozliczeń międzyokresowych długoterminowych zalicza się:

  • koszty dużych remontów środków trwałych niebędących jednak ich ulepszeniem (np. wymiana instalacji elektrycznej),
  • koszty przygotowania nowej produkcji,
  • zapłacone z góry odsetki od zaciągniętego przez jednostkę kredytu,
  • opłacone z góry czynsze za wynajem pomieszczeń biurowych, magazynów,
  • opłaconą z góry wieloletnią prenumerata czasopism i innych fachowych publikacji na potrzeby działalności   firmy,
  • koszty ubezpieczeń majątkowych i osobowych za przyszłe okresy ( po 2013 roku).

Podkreślić należy iż w jednostkach sporządzających sprawozdania finansowe poddawane badaniu przez biegłego rewidenta w długoterminowych rozliczeniach międzyokresowych prezentowane są także aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Aktywa te wystąpią w  sprawozdaniu wówczas, gdy wartość podatkowa aktywów przewyższa ich wartość bilansową, a wartość podatkowa zobowiązań jest niższa od ich wartości bilansowej. W takiej sytuacji wystąpią ujemne różnice przejściowe, które spowodują w przyszłości zmniejszenie podstawy obliczenia podatku dochodowego oraz straty podatkowej możliwej do odliczenia. Niezależnie od przewidywanego terminu rozliczenia tych aktywów są one zawsze prezentowane jako długoterminowe.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *