We wniosku o wydanie interpretacji podatnik wskazał, że prowadzi sprzedaż artykułów przemysłowych w sklepie internetowym. Towary handlowe przesyła do nabywców za pośrednictwem firm kurierskich lub poczty polskiej. Firmy kurierskie opodatkowują swoje usługi stawką podstawową VAT, usługi świadczone przez pocztę są natomiast zwolnione z podatku. Przesyłając nabywcom fakturę za zakupione towary podatnik dolicza do faktury koszty za transport, przy czym stawkę VAT za usługi transportowe fakturuje w zależności od tego, kto faktycznie wykonuje te usługi, tj. stawką podstawową, gdy usługi świadczone są przez firmy kurierskie lub zwolnieniem z VAT, gdy usługi te wykonuje poczta polska. W tym stanie rzeczy podatnik zapytał, jaką stawkę VAT należy stosować, wystawiając kontrahentowi fakturę za zakupione towary i doliczając (refakturując) należność za usługi transportowe (koszty transportu) za pośrednictwem poczty polskiej lub za pośrednictwem firm kurierskich. Zdaniem podatnika jest on uprawniony do refakturowania kosztów usług transportowych według stawek (lub zwolnienia) wynikających z pierwotnie otrzymanej faktury od firmy wykonującej transport.
Minister Finansów uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Stwierdził, że koszty wysyłki ponoszone w związku z sprzedażą przez podatnika towarów handlowych, stanowią element świadczenia zasadniczego (sprzedaży) i powinny zwiększać kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów oraz być opodatkowane według stawki podatkowej właściwej dla sprzedaży.
WSA w Bydgoszczy podzielił pogląd organu. W ocenie Sądu w sytuacji, gdy sprzedawca zobowiązuje się dostarczyć towar kupującemu do wskazanego przez niego miejsca, realizowane świadczenie obejmuje również koszty przesłania lub przewozu. Wynika to z treści art. 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowiącego, że podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem natomiast jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. W związku z powyższym, kwota należna obejmuje wszystkie koszty związane z dostawą przez podatnika towarów, kształtujące w efekcie kwotę żądaną od nabywcy. Również koszty przesyłki stanowią element podstawy opodatkowania i to zarówno wówczas, gdy z zawartej umowy wynika, że są one doliczane do ceny, jak i wówczas, gdy umowa nic o tym nie stanowi. W konsekwencji powyższego w rozpatrywanej sprawie zachodzi zatem konieczność włączenia do podstawy opodatkowania dostawy towaru lub usługi zasadniczej, wartości usług w stosunku do nich dodatkowych (transport), świadczonych wprawdzie przez podmiot trzeci, lecz uznawanych za wykonane przez usługodawcę zasadniczej usługi (dostawy).
Teza
Na podstawie uzasadnienia omawianego orzeczenia można sformułować następującą tezę:
„W przypadku sprzedaży internetowej, koszt przesyłki winien być wliczony do podstawy opodatkowania, a tym samym powinien podlegać opodatkowaniu taką samą stawką podatkową, jak świadczenie (dostawa) podstawowe.”
Komentarz
Prezentowany wyrok potwierdza, iż koszt usługi transportowej, która stanowi jedynie uzupełnienie innego świadczenia mającego dla odbiorcy ma pierwszorzędny charakter, powinien być wliczany do podstawy opodatkowania tego świadczenia głównego. Efektem takiego rozwiązania jest z kolei to, że usługa taka podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla świadczenia głównego. Jest tak także wówczas, gdy podatnik refakturuje jedynie na nabywcę usługę świadczoną faktycznie przez inny podmiot. Bez znaczenie pozostaje w takiej sytuacji, że usługa transportowa może być opodatkowana przez jej faktycznego wykonawcę stawką inną niż ta, którą musi zastosować podatnik refakturując jej kosz na swojego kontrahenta.
Należy podkreślić, że podobne do omawianego stanowisko zajął także wcześniej m.in. WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 28 kwietnia 2011 roku, sygn. akt I SA/Go 130/11 oraz WSA w Kielcach w wyroku z dnia 30 grudnia 2011 roku, sygn. akt I SA/Ke 537/11. W konsekwencji, podatnicy, którzy w ramach swojej działalności refakturują na kontrahentów koszty transportu, powinni uwzględnić wynikające z tego kwoty w podstawie opodatkowania własnych świadczeń i opodatkować je właściwą dla nich stawką VAT.
