Jeżeli samochód jest środkiem trwałym w rozumieniu art. 16a UoCIT (tj. m.in. stanowi własność, współwłasność podatnika i jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej), podatnik ma prawo, po uprzednim wprowadzeniu pojazdu do ewidencji środków trwałych, dokonywać odpisów amortyzacyjnych

Zgodnie z art. 16g ust. 3 UoCIT dla ustalenia wartości początkowej nabytego środka trwałego, w tym samochodu osobowego, cenę nabycia pomniejsza się o podatek VAT, z wyjątkiem przypadków, gdy:

• Podatek VAT nie stanowi podatku naliczonego,
• Podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o VAT naliczony,
• Podatnikowi nie przysługuje zwrot różnicy podatku VAT;

Mając na uwadze powyższe, podatek VAT, który nie został odliczony, podwyższa wartość początkową środka trwałego i od tej wartości dokonujemy zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.
Art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c UoCIT przewiduje, że w przypadku wykorzystywania środka trwałego na cele prywatne nie zaliczymy do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych za miesiące, w których był on w ten sposób wykorzystywany. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego na cele prywatne pracownika, powyższe miałoby zastosowanie jedynie w przypadku, gdy samochód byłby wykorzystywany jedynie na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Niezależnie od powyższego, przekazanie samochodu służbowego i umożliwienie wykorzystania go na cele prywatne, stanowi dostateczną przesłankę do stwierdzenia, że udostępnienie tego samochodu związane jest z obowiązkiem wzajemnego świadczenia, ponieważ przekazujący uzyskuje określone korzyści (np. w postaci zwiększenia przychodów względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, wynikających z większej wydajności wykorzystującego pojazd).

W tym miejscu należy wskazać dodatkowo, iż przekazanie samochodu służbowego do użytku prywatnego pracownika stanowi świadczenie na rzecz pracownika i pozostaje w związku z prowadzoną przez pracodawcę działalnością gospodarczą i z uzyskiwanymi przez niego przychodami, w związku, z czym stanowi koszt uzyskania przychodów.

Ponadto, mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż samochód służbowy jest wykorzystywany na cele związane z działalnością gospodarczą, a użytek prywatny tego pojazdu stanowi jedynie znikomą część użytkowania pojazdu, nie można dokonać sztucznego podziału kosztów podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.