Stan faktyczny oraz stanowisko WSA
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej podatnik wskazał, że otrzymał od spółki matki w drodze aportu zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Z przejętą w ten sposób częścią przedsiębiorstwa związana była konieczność dokonania transportu towarów na rzecz zagranicznego kontrahenta. Usługa transportowa została ostatecznie zakończona po dacie dokonania aportu. Faktury VAT ze strony podmiotów świadczących usługi transportowe zostały wystawione na podatnika, jako beneficjenta aportu oraz podmiot, który skutecznie przejął zobowiązania spółki zbywającej z tytułu świadczonych usług. Płatności na rzecz podmiotów świadczących usługi transportowe także zostały dokonane przez podatnika. W tym stanie faktycznym zadano pytanie, czy podatnik ma prawo do zaliczenia opisanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. W ocenie podatnika odpowiedź na to pytanie jest twierdząca.

Minister Finansów uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Stwierdził, że wniesienie aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki kapitałowej nie stanowi sukcesji podatkowej w zakresie prawa podatkowego, a zatem nie pociąga za sobą kontynuacji rozliczeń podatkowych, w tym odnoszących się również do przychodów i kosztów podatkowych określanych na podstawie u.p.d.o.p.¹

WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd odwołał się do art. 15 ust. 1s u.p.d.o.p. stwierdzając, że przepis ten wyraża tzw. zasadę „kontynuacji kosztów” u nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W ocenie WSA przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie, a więc danie możliwości wprowadzenia przejętego przez spółkę przejmującą majątku, w wartości, jaka wynika z ksiąg rachunkowych spółki zbywającej, ma głębszy sens i nie ogranicza się jedynie do samego faktu ujęcia w księgach spółki przejmującej nabytego aportu. Zasada „kontynuacji kosztów” oznacza bowiem także możliwość kontynuowania kosztów jakie pojawią się po dniu aportu, a są związane funkcjonalnie z przejętym aportem. Zatem skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wniesieniem aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, to tym samym należy przyjąć, iż przejęte czy też potencjalnie istniejące zobowiązania, o ile są związane funkcjonalnie (bezpośrednio czy pośrednio) z tym aportem oraz z uzyskanym przychodem, stanowią koszt uzyskania przychodów spółki przejmującej, który podlega rozliczeniu według reguł określonych w art. 15 ust. 4-4e u.p.d.o.p. W konsekwencji Sądu stwierdził, że jeśli wniesiony aportem majątek służy osiągnięciu przychodu spółki przejmującej, to również powstające po dniu aportu koszty, związane z obsługą przejętych zobowiązań powinny, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. stanowić koszt podatkowy spółki przejmującej.

Teza
Na podstawie uzasadnienia omawianego orzeczenia można sformułować następującą tezę:
„Jeśli wniesiony aportem majątek służy osiągnięciu przychodu spółki przejmującej, to również powstające po dniu aportu koszty, związane z obsługą przejętych zobowiązań powinny, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. stanowić koszt podatkowy spółki przejmującej.”

Komentarz
Prezentowany wyrok wyjaśnia istotną kwestię związaną z kontynuowaniem przez podmiot otrzymujący aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozliczeń podatkowych związanych z przedmiotem aportu, w tym w szczególności rozliczaniem kosztów uzyskania przychodów, których źródłem są zobowiązania zaciągnięte przed dokonaniem aportu. Ze stanowiska WSA wynika, że o ile wydatki powstające po dniu aportu związane są funkcjonalnie z przedmiotem aportu, to podmiot otrzymujący aport ma prawo do zaliczenia tego typu wydatków do własnych kosztów uzyskania przychodów.

Warto zauważyć, że WSA we Wrocławiu podtrzymał swoją wcześniejszą linię orzeczniczą w przedmiotowej sprawie. Otóż w podobnym tonie sformułowane zostały wyroki tego Sądu z dnia 5 czerwca 2012 roku, sygn. akt I SA/Wr 400/12 oraz I SA/Wr 401/12. Stwierdzono w nich, że jeżeli wykorzystanie przejętych przez spółkę aktywów, np. określonych składników majątkowych przynosi jej przychody, które są już jej przychodami, to również towarzyszące temu od momentu wniesienia aportu koszty, w tym również obejmujące obsługę przejętych zobowiązań, które pozwoliły na sfinansowanie tych aktywów, nie powinny być wykluczone z kosztów uzyskania przychodów tylko dlatego, że zdarzenia gospodarcze, z których one wynikają, miały miejsce jeszcze przez wniesieniem aportu.

1) Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)