Możliwość określania przez radę gminy dodatkowych zwolnień z podatku od nieruchomości jest niewątpliwie przejawem realizacji konstytucyjnej zasady decentralizacji administracji a więc umożliwienia władzom lokalnym podejmowania samodzielnych decyzji dotyczących ich budżetu (podatek od nieruchomości jest bowiem dochodem gminy). Swoboda w tym zakresie może zatem być dobrym instrumentem stymulacyjnym, tj. wpływającym na rozwój gospodarczy gminy, czy też poprawiającym jej wizerunek.

Należy jednak wskazać, że gmina nie może w sposób dowolny określać zwolnień w podatku od nieruchomości, gdyż przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ograniczają tę kompetencję do możliwości uchwalania zwolnień o charakterze przedmiotowym. Innymi słowy zwolnienia te mogą dotyczyć  jedynie przedmiotu podatku od nieruchomości, a więc określonego rodzaju gruntów, budynków czy też budowli. Gmina nie może zatem określić zwolnień o charakterze podmiotowym zwalniając na przykład określoną grupę osób (np. wszystkie osoby po 60 roku życia itp.). Jeśli gmina określi tego typu zwolnienie to taka uchwała będzie niezgodna z art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a zatem będzie podlegała unieważnieniu przez Regionalną Izbę Obrachunkową, która jest organem nadzoru w sprawach finansów. Kontrola legalności takich uchwał przez RIO jest jak najbardziej zasadna albowiem gminy miewają problemy z prawidłowym określeniem zwolnień. W praktyce dość często zdarza się bowiem, że gminy nie określają zwolnień o charakterze przedmiotowym lecz o charakterze mieszanym, a więc przedmiotowo – podmiotowym, co także jest niezgodne z art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Na nieprawidłowości przy wydawaniu tego typu uchwał nierzadko zwracają  uwagę Regionalne Izby Obrachunkowe. Na przykład w uchwale Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu z 23 grudnia 2009 r. (sygn. 106/09) Izba stwierdziła, że „Przepis uchwały uzależniający udzielenie zwolnienia od podatku od nieruchomości przedmiotów objętych tym podatkiem, znajdujących się wyłącznie na oznaczonych konkretnymi numerami działkach gruntu na terenie miasta, wprowadza faktycznie zwolnienie podatkowe o charakterze przedmiotowo-podmiotowym i w istocie indywidualizuje podmioty, do których kierowane jest zwolnienie. Sformułowana w ten sposób uchwała nosi cechy decyzji administracyjnej, a nie aktu prawa miejscowego, który powinien mieć charakter abstrakcyjny, ogólny i powszechny. Oznacza to, że badana uchwała pozostaje w sprzeczności z art. 7 ust. 3 u.p.o.l.”

Pomimo zdarzających się błędów w określaniu przez rady gmin zwolnień w podatku od nieruchomości warto pamiętać, że gminy dość chętnie korzystają ze swoich uprawnień –   nieprawidłowe uchwały to jedynie odsetek wszystkich podejmowanych uchwał. Obliczając podatek od nieruchomości warto zatem także weryfikować czy gmina, w której znajdują się nieruchomości nie określiła dodatkowych zwolnień  z tego podatku. Zwolnienia te mogą bowiem przynieść podatnikowi realne korzyści podatkowe.