- rzetelne rozliczenie inwentaryzacji – zwłaszcza stwierdzonych niedoborów i szkód,
- rozliczenie nadwyżek;
- wycena majątku wraz z utworzeniem odpisów aktualizujących,
- weryfikacja funduszu jednostki,
- rozliczenie wszystkich dochodów i wydatków jednostki,
- rozliczenie rozliczeń międzyokresowych,
- zamknięcie ksiąg rachunkowych.
Efektem tych prac jest sporządzenie sprawozdawczości budżetowej oraz sprawozdania finansowego. Większe jednostki muszą w tym okresie rozpocząć współpracę z biegłymi rewidentami, którzy mogą w ramach swoich obowiązków zażądać dodatkowych informacji niezbędnych do badania sprawozdania finansowego. Audytor zewnętrzny ma również obowiązek wydania opinii na temat ryzyka towarzyszącemu badanej jednostce, dlatego często nakazuje ponowne ustalenie wyniku na różnego rodzaju operacjach, lub wycofanie z kosztów specyficznych pozycje, które powinny być „aktywowane” w bilansie. Informacje sporządzane na potrzeby audytora zewnętrznego sporządzane są głównie raz w roku i są najczęściej syntezą zapisów księgowych dokonanych w poprzednim roku obrotowym, za który sprawozdanie finansowe jest badane przez audytora. Przygotowane w ten sposób sprawozdanie finansowe podlega zatwierdzeniu przez organy statutowe danej jednostki.
Podstawa prawna:
Ustawa z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości
zobacz również:




