Co istotne w opisywanej sprawie, nierezydentem jest osoba prawna mająca siedzibę za granicą, a także inne podmioty mające siedzibę za granicą, posiadające zdolność zaciągania zobowiązań i nabywania praw we własnym imieniu; nierezydentami są również znajdujące się za granicą oddziały, przedstawicielstwa i przedsiębiorstwa utworzone przez rezydentów (art. 2 ust. 1 pkt 2a ustawy z 27 lipca 2002 roku – Prawo dewizowe).
Przedmiotowe obowiązki informacyjne nie dotyczą osób fizycznych otwierających rachunki w czasie pobytu za granicą, jeżeli takie rachunki są utrzymywane nie dłużej niż dwa miesiące od zakończenia pobytu, a stan zgromadzonych na nich środków nie przekracza na koniec kwartału równowartości 10.000 euro.
Dodatkowo ciążyć będą na Panu obowiązki informacyjne w związku z otrzymaniem pożyczki od spółki zagranicznej. Trzeba bowiem zauważyć, iż stosownie do par. 6 ust. 1 Rozporządzenia rezydenci, którzy zaciągnęli od nierezydentów kredytu/pożyczki o wartości równej lub przekraczającej równowartość 10.000 euro, są obowiązani przekazywać NBP:
- informacje o zawarciu z nierezydentem umowy, w terminie 20 dni od dnia jej zawarcia (formularz KZ); oraz
- kwartalne sprawozdania z wykorzystania oraz spłat kredytów/pożyczek otrzymanych od nierezydentów wraz z terminarzem przyszłych spłat w przypadku kredytów lub pożyczek o wartości równej lub przekraczającej równowartość 1.000.000 euro, w terminie do 20 dni po zakończeniu kwartału (formularz KZ-1).
Natomiast w sytuacji, gdyby to Pan udzielił pożyczki spółce zagranicznej do NBP należałoby złożyć formularze KU oraz KU-1.
Warto podkreślić, iż osoby, które nie dopełnią wyżej wymienionych obowiązków podlegać mogą odpowiedzialności karno-skarbowej. Niezłożenie przedmiotowych formularzy w terminie stanowi przestępstwo skarbowe, które podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych (art. 106 ust. l ustawy Kodeks karny skarbowy).
