Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.) nakazuje ujmować operacje gospodarcze wyrażone w walucie obcej na dzień ich przeprowadzenia po przeliczeniu na złote polskie. Także w księgach rachunkowych należy ująć zamianę waluty zaciągniętej pożyczki, bo wpłynie to realnie na wartość zobowiązań finansowych jednostki. Będą to koszty lub przychody finansowe w zależności od tego czy powstaną różnice ujemne czy dodatnie.  Będą one odniesione na wynik finansowy w okresie, gdy miało miejsce przewalutowania.
Późniejsza  spłata nie będzie rodziła już różnic kursowych.

W kwestii podatkowej należy zaznaczyć, iż przewalutowania pożyczki z EUR na PLN nie będzie skutkować powstaniem dla Spółki kosztów uzyskania przychodów bądź przychodów, w szczególności z tytułu różnic kursowych, a tym samym nie będzie mieć wpływu na rozliczenia podatkowe Spółki. przewalutowania jest wyłącznie operacją techniczną polegającą na zmianie waluty, w jakiej jest wyrażone dane zobowiązanie (w tym przypadku zobowiązanie Pożyczkobiorcy do spłaty udzielonej pożyczki). W szczególności, w ramach tej operacji:

• nie następuje jakikolwiek przepływ środków pieniężnych pomiędzy stronami;
• zobowiązanie nadal istnieje (z tym, że wyrażone jest ono w innej walucie niż poprzednio).

Skoro, zatem na skutek przewalutowania pożyczki przejętej przez spółkę względem pożyczkobiorcy, z EUR na PLN nie dojdzie do transferu środków pomiędzy spółką a pożyczkobiorcą a samo zobowiązanie do spłaty pożyczki nadal będzie istnieć, w ocenie Spółki, czynność przewalutowania nie będzie powodować skutków podatkowych. W szczególności nie będzie prowadzić do rozpoznania dodatnich bądź ujemnych różnic kursowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, nie można, bowiem mówić, że w wyniku przewalutowania nastąpiła spłata przedmiotowych pożyczek w jakikolwiek formie, o której mowa w art. 15a ust. 7 Ustawy o pdop.

W ten sposób wypowiedzieli się ostatnio Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2012 sygn. IPPB5/423-714/12-3/IŚ a wcześniej takie stanowiska znajdziemy w:

• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 października 2008 r. (sygn. IPPB3/423-1044/08-4/ER),
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-554/09/AM),
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 października 2009 r. (sygn. IPPB5/423-410/09-2/AS),
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2010 r. (sygn. ILPB3/423-85/10-4/MM),
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 r. (sygn. IPPB5/423-675/010-2/IŚ),
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2011 r. (sygn. IPPB5/423-408/l1-2/IŚ),
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 września 2011 r. (sygn. ILPB4/423-206/11-2/ŁM).