Opłata za korzystanie ze środowiska – czego dotyczy

Krąg tych podmiotów został wskazany w tekście: Zmiany w opłatach za korzystanie ze środowiska w 2013 r.

Warto podkreślić, co oznacza korzystanie ze wodowiska obligujące do obliczania i wnoszenia opłat:

1) wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza:

  • ze spalania paliw w kotłach,
  • z procesów technologicznych, np.: z malowania, lakierowania, spawania, obróbki drewna, galwanizacji, wyrobu masy bitumicznej, wędzenia,
  • ze spalania paliw przez środki transportu,
  • z przeładunku benzyn silnikowych;

2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi:

  • pochodzących z powierzchni zanieczyszczonych wód opadowych lub roztopowych ujętych w systemy kanalizacyjne,
  • wód chłodniczych,
  • wód pochodzących z chowu i hodowli ryb,
  • wód zasolonych;

3) pobór wód, podziemnych i powierzchniowych wód śródlądowych i morskich wód wewnętrznych;
4) składowanie odpadów.

W celu ustalenia opłaty, każdy podmiot korzystający ze środowiska zobowiązany jest do prowadzenia odpowiedniej ewidencji, aktualizowanej zgodnie ze zmianami obowiązującymi od 1 stycznia 2013 do 31 grudnia 2016, co roku (wcześniej konieczna była półroczna aktualizacja, po 1 stycznia 2017 też w niektórych przypadkach nastąpi powrót do aktualizacji półrocznej)

Podstawę naliczenia opłaty stanowi wielkość wprowadzonego ładunku zanieczyszczeń. Opłatę ustala się według stawek obowiązujących w okresie, w którym korzystanie ze środowiska miało miejsce.

Opłaty należy wpłacać na rachunek urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na miejsce korzystania ze środowiska.
W przypadku opłat należnych za wprowadzanie gazów lub pyłów z eksploatacji urządzeń (przez urządzenia rozumie się niestacjonarne urządzenia techniczne, w tym środki transportu) reguluje się na rachunek urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na miejsce rejestracji podmiotu korzystającego ze środowiska.

Należy pamiętać, iż nie wnosi się opłat z tytułu tych rodzajów korzystania ze środowiska, których roczna wysokość nie przekracza kwoty 800 zł. Sejmik województwa może, w drodze aktu prawa miejscowego, uchwalić podwyższenie kwoty zwolnienia, jednak nie więcej niż do 50%.

Niezależnie od tego czy wystąpi obowiązek zapłaty czy nie podmiot korzystający ma obowiązek złożyć informację.

Dodaj komentarz