Otóż zarówno pracodawca, do którego stosuje się przepisy ustawy o z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, 362 i 596) jak i przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397, z późn. zm.) mają ograniczoną możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń cudzoziemca zatrudnionego mimo braku ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie, bowiem z art. 23 w ust. 1 pkt 55b updof i art. 16 ust 1 pkt 57b updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
- należnych,
- wypłaconych,
- dokonanych lub
- postawionych do dyspozycji
wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 2, 5 i 7-9 updof cudzoziemcowi, który w okresie świadczenia pracy lub wykonywania osobiście działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadał ważnego, wymaganego na podstawie odrębnych przepisów, dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także składek z tytułu tych należności w części finansowanej przez płatnika składek oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy temu cudzoziemcowi.
Koszty wynagrodzeń z tytułu stosunku pracy, umów cywilnoprawnych oraz tzw. składki ZUS w części obciążającej pracodawcę nie będą w ogóle mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Ujmowane będą one, jako koszty jedynie na potrzeby sprawozdawczości finansowej na kontach dotyczących kosztów podstawowej działalności operacyjnej: Wynagrodzenia, ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia na rzecz pracowników i odpowiednio wg układu funkcjonalnego kosztów.
