Mając jednakże na uwadze, coraz większy nacisk, który kładzie się na ograniczanie zadłużenia jednostek samorządu terytorialnego, instytucja obligacji przychodowych może stać się wyjątkowo atrakcyjna, albowiem obligacje przychodowe pozwalają nie tylko na pozyskanie finansowania dla nowych inwestycji, ale także na utrzymaniu wskaźnika zadłużenia na odpowiednim poziomie.
Wszystko dzięki art. 23b ust. 7 ustawy o obligacjach, zgodnie z którego treścią środki z określonego przedsięwzięcia oraz świadczenia emitenta należne obligatariuszom od emitenta obligacji przychodowych w wykonaniu zobowiązań wynikających z tych obligacji nie uwzględnia się przy ustalaniu ograniczeń zadłużenia jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 243 ustawy o finansach publicznych z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Innymi słowy, pozyskanie finansowania poprzez emisje obligacji przychodowych, nie prowadzi jednocześnie do zwiększenia wskaźników zadłużenia samorządów.
Wskazana powyżej cecha obligacji przychodowych, wynika bezpośrednio z ich specyficznej konstrukcji. W przeciwieństwie do obligacji zwykłych, za które emitent odpowiada całym swoim majątkiem, przy emisji obligacji przychodowych odpowiedzialność emitenta może zostać ograniczona jedynie do kwoty przychodów lub wartości majątku z określonego przez emitenta przedsięwzięcia, do których służy obligatariuszowi prawo pierwszeństwa przed pozostałymi dłużnikami emitenta (art. 8 i 23a ust. 1 u.o.). Sprowadza się to najczęściej do tego, że wyemitowane obligacje są zabezpieczone majątkiem oraz przychodami pochodzącymi z przedsięwzięcia, do którego sfinansowania posłużyły. Innymi słowy, obligacje przychodowe służą do finansowania inwestycji, które generują stały przychód (np. infrastruktur wodno-kanalizacyjna, transport publiczny), który pozwala na ich późniejsza spłatę. Dzięki temu, inwestycje te są spłacane de facto przez osoby, które są użytkownikami danej inwestycji i rzeczywiście z niej korzystają (np. użytkownicy płatnej autostrady), a nie przez wszystkich podatników. Środki na ich obsługę nie pochodzą z dochodów podatkowych, ale jedynie z majątku oraz przychodów przedsiębiorstwa, wyraźnie wskazanych przez emitenta. Przy takiej konstrukcji, ryzyko powodzenia inwestycji spoczywa na obligatariuszach, a ryzyko emitenta ograniczone zostaje najczęściej do wartości środków, które udało mu się pozyskać z samej emisji obligacji i które zainwestował w dane przedsięwzięcie. Właśnie z tej przyczyny, obligacje przychodowe można uznać za papiery wartościowe z ograniczona odpowiedzialnością i nie ma potrzeby, aby zobowiązanie z nich wynikające uwzględniać przy ustalaniu wysokości zadłużenia samorządu.
Emisja obligacji przychodowych może okazać się szczególnie przydatna przy pozyskiwaniu środków na wkład własny, konieczny przy inwestycjach finansowanych przy udziale funduszy Unii Europejskiej. Można w taki sposób efektywnie wykorzystywać środku pochodzące z UE, bez jednoczesnych obaw o przekroczenie ustawowych limitów zadłużenia. Dodatkowo warto zaznaczyć, że od 2004 nastąpiło poszerzenie kategorii lokat dla otwartych fundusz emerytalnych, poprzez umożliwienie inwestycji środków w obligacje przychodowe, co oznacza, że potencjalny popyt na tego typu instrumenty finansowe może okazać się bardzo duży.
Reasumując, należy stwierdzić, że obligacje przychodowe są wyjątkowo atrakcyjnym instrumentem finansowych, który może posłużyć jednostkom samorządu terytorialnego do finansowania inwestycji, bez jednoczesnego przekraczania limitów zadłużenia. Wydaje się, że im większy nacisk w przyszłości zostanie położony na dyscyplinę finansów jednostek samorządów terytorialnych, tym większą popularność zyskają obligacje przychodowe.
