Metody amortyzacji środków trwałych, część 1

Wraz z upływem czasu oraz zużywaniem się środki trwałe posiadane przez przedsiębiorstwo tracą na wartości. Na tej podstawie można stwierdzić iż prezentowanie ich w bilansie w wartości początkowej byłoby błędne, ponieważ nie przedstawiałoby rzeczywistego stanu aktywów przedsiębiorstwa.
Żeby temu zaradzić, rachunkowość wykorzystuje mechanizm księgowy nazywany amortyzacją. Amortyzacja jest jednym z podstawowych kosztów działalności operacyjnej przedsiębiorstwa. Wyraża ona utratę wartości środka trwałego na skutek zużycia fizycznego lub upływu czasu.
Zgodnie z ustawą o rachunkowości odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego dokonuje się drogą systematycznego, planowego rozłożenia jego wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji, czyli przewidywany okres użytkowania danego środka trwałego. Aby poprawnie określić przewidywany okres ekonomicznej użyteczności, należy ustalić, jak na zużycie środka trwałego wpływają następujące czynniki:

1. liczba zmian, na których pracuje środek trwały,
2. tempo postępu techniczno – ekonomicznego,
3. wydajność środka trwałego mierzona liczbą godzin jego pracy lub liczbą wytworzonych produktów albo innym właściwym miernikiem,

4. prawne lub inne ograniczenia czasu używania środka trwałego,
5. przewidywana przy likwidacji cena sprzedaży netto istotnej pozostałości środka trwałego.
Ustawa o rachunkowości nie precyzuje, jakimi metodami należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Wybór metody ustawodawca pozostawił w gestii jednostki. Mogą to więc być metody: liniowa, degresywna, naturalna lub progresywna, w zależności od zasad przyjętych przez jednostkę.

W praktyce mogą być stosowane następujące metody amortyzacji:

  • metoda amortyzacji równomiernej,
  • metoda amortyzacji nierównomiernej.

Najczęściej stosowaną metodą liczenia amortyzacji środków trwałych jest metoda amortyzacji równomiernej, przy której przedsiębiorstwo przyjmuje, iż środek trwały zużywa się jednakowo w każdej jednostce czasu przez cały przewidywany okres jego ekonomicznej użyteczności bez względu na stopień i intensywność jego wykorzystania. Przykładem metody amortyzacji równomiernej jest metoda liniowa.

Dodaj komentarz