Wliczanie nadgodzin do wynagrodzenia urlopowego i ekwiwalentu

Z podstawy wyliczenia wynagrodzenia urlopowego wyłączone są jednak następujące elementy:

– jednorazowe lub nieperiodycznych wypłat za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie,
– wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas nie zawinionego przez pracownika przestoju,
– gratyfikacje (nagrody) jubileuszowe,
– wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy,
– ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy,
– dodatkowe wynagrodzenie radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego,
– wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
– kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,
– nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, należności przysługujących z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej,
– odprawy emerytalne lub rentowe albo inne odprawy pieniężne,
– wynagrodzenie i odszkodowanie przysługującego w razie rozwiązania stosunku pracy

Oznacza to, że przy ustaleniu wynagrodzenia za czas urlopu należy uwzględnić wynagrodzenie zasadnicze oraz inne stałe składniki wynagrodzenia jak np. dodatek funkcyjny,  a także zmienne elementy płacowe (o ile nie są wykluczone wprost w Rozporządzeniu ws. szczegółowych zasad w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop). Wynagrodzenie za godziny nadliczbowe nie jest wymienione jako element, którego nie uwzględnia się przy wyliczeniu wynagrodzenia za urlop i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop (§ 6 Rozporządzenia). Dlatego też co do zasady powinno być ono wliczane do podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop

Jednak zgodnie z § 8 Rozporządzenia w wynagrodzeniu urlopowym uwzględnia się jedynie te składniki wynagrodzenia, które przysługują za okresy miesięczne. W przypadku składników wynagrodzenia wypłacanych za okresy dłuższe niż jeden miesiąc wypłaca się je w przyjętych terminach wypłaty tych składników, przy czym okres urlopu jest traktowany na równi z okresem wykonywania pracy (§ 12 ust. 1 Rozporządzenia). Oznacza to, że w przypadku pracowników objętych dłuższym niż miesięczny okresem rozliczeniowym do podstawy wymiaru wynagrodzenia urlopowego nie wlicza się dodatku z tytułu godzin nadliczbowych wynikających z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy gdyż jest to składnik wynagrodzenia za okres dłuższy niż miesiąc. Może więc zdarzyć się sytuacja, że w jednym zakładzie pracy, w zależności od okresu rozliczeniowego obowiązującego różne grupy pracowników, wynagrodzenie za nadgodziny będzie lub nie będzie uwzględniane w podstawie wymiaru wynagrodzenia za urlop.

W przypadku ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, w odróżnieniu od wynagrodzenia za czas urlopu, oprócz składników stałych (przyjmowanych w wysokości należnej pracownikowi w miesiącu nabycia prawa do ekwiwalentu) i zmiennych za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc, należy uwzględniać także składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy dłuższe, np. premie kwartalne, półroczne, roczne, wynagrodzenie i dodatki za pracę nadliczbową wynikającą z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy (§ 16 Rozporządzenia). Oznacza to, że w takim przypadku wynagrodzenie za nadgodziny należy uwzględnić w podstawie wymiaru ekwiwalentu za urlop.

Jednocześnie, składniki zmienne za okresy dłuższe niż 1 miesiąc należy przyjąć w średniej wysokości z okresu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu.

Podstawa prawna:
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. ws. szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2 poz. 14 ze zm.)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *